IV SA/Wa 1415/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miejskiej G. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa; postanawia: - odrzucić skargę UZASADNIENIE Na wstępie wskazać należy, że w art. 3 § 2 pkt.1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a."] określając zakres jurysdykcji sądów administracyjnych uwzględniono skargę jako środek prawny. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi orzekając w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2001 Nr 142 poz. 1591 ze zm.) precyzującym przedmiot i szczególny tryb zaskarżenia w rozważanym tu zakresie aktów organów jednostek samorządu terytorialnego – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przedmiotem zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym może być jednak wyłącznie uchwała z zakresu administracji publicznej naruszająca interes prawny wnoszącego. Stanowiąca przedmiot skargi uchwała Rady Miejskiej G. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] nie spełnia w ocenie Sądu powyższych kryteriów. Powyżej wymieniona uchwała będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia, stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do właściwego sądu administracyjnego (vide Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 listopada 2006, II OSK 1724/06 opubl: Legalis). W świetle powyższych rozważań skargę A. S. na uchwałę Rady Miejskiej G. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] należało uznać za niedopuszczalną. To z kolei skutkować musiało odrzuceniem tej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.