I OZ 750/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 436/05 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej oraz zasiłku okresowego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 29 maja 2007 r. odrzucił zażalenie K. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2007 r., wskazując, że skarżący, pomimo wezwania, nie nadesłał odpisu zażalenia, czego wymaga art. 194 § 3 w związku z art. 47 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.). Nieuzupełnienie powyższego braku uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu, wskutek czego, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., podlega ono odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. M., wskazując, że jest ono sprzeczne z orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków wniesionego zażalenia, poprzez złożenie jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Dnia 19 czerwca 2007 r. do Sądu wpłynęło pismo K. M. z dnia 18 czerwca 2007 r., w którym skarżący wyjaśnił, że nie może wykonać wezwania. Podkreślił, że stronie przeciwnej nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia od postanowienia o ustanowieniu adwokata. Wniósł również o wykonanie kopii zażalenia oraz jej poświadczenie za zgodność z oryginałem zgodnie z przepisami o czynnościach kancelaryjnych sądu. Pismem z dnia 22 sierpnia 2007 r. skarżący został pouczony, iż wykonanie kserokopii zażalenia oraz jej poświadczenie za zgodność z oryginałem w ramach prac kancelaryjnych nie jest możliwe. Został także ponownie wezwany do złożenia odpisu zażalenia na postanowienie z dnia 29 maja 2007 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie K. M. otrzymał w dniu 28 sierpnia 2007 r. W terminie otwartym do wykonania wezwania ponownie wyjaśnił, iż nie posiada kopii zażalenia. Wskazał również, że przepisy nie przewidują kolejnego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, zatem wezwanie to wydane zostało z naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie (art. 49 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Obowiązek określony w art. 47 § 1 ustawy P.p.s.a. obciąża składającego pismo, jeżeli w sprawie występują jeszcze inne strony. Wówczas można uznać, że brak odpisów dla pozostałych stron i uczestników powoduje, iż pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu. Natomiast w sprawach dotyczących przyznania prawa pomocy stroną jest jedynie osoba ubiegająca się o przyznanie tego prawa, gdyż tylko interesów prawnych wnioskodawcy dotyczy to postępowanie. Nie zachodzi zatem potrzeba żądania od strony złożenia dodatkowych odpisów dla innych stron, a ich brak nie stanowi przeszkody do nadania pismu dalszego biegu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.