Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Lu 325/18

Административные суды2018-11-21
Номер дела
III SA/Lu 325/18
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата решения
2018-11-21
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie

Судьи

Jadwiga Pastusiak

Резолютивная часть

Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na postanowienie L. Państwowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarga została podpisana przez adwokata A. T.. W związku z niezłożeniem pełnomocnictwa, postanowieniem z dnia 26 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił dopuszczenia adwokata A. T. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 26 września 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 października 2018 r. (potwierdzenie odbioru wezwania k. 25v akt sprawy). Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez adw. A. T., który jak wynika z petitum skargi działał w imieniu skarżącego. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, w związku z czym konieczne stało się wezwanie do uzupełnienia tego braku. W wyznaczonym terminie braku nie usunięto, co skutkowało odmową dopuszczenia adwokata do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika oraz pominięciem czynności dokonanych przez osobę, która nie wykazała się umocowaniem do działania w imieniu skarżącego. Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego adwokata, który podpisał skargę, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżący nie usunął tego braku, gdyż nie podpisał skargi. Doręczenie wezwania we wskazanym przedmiocie nastąpiło w dniu 3 października 2018 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 10 października 2018 r. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.