II OZ 1051/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 740/20 w przedmiocie odmowy dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2020 r. w sprawie ze sprzeciwu D. Sp. z o.o. z siedzibą w P. od decyzji Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dokonania wykładni wyroku z dnia 15 maja 2020 r. w sprawie ze sprzeciwu D. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej również "skarżąca") od decyzji Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku z 15 maja 2020 r., ponieważ zarówno jego sentencja, jak i uzasadnienie, nie budzą wątpliwości. Zdaniem Sądu, w sposób jednoznaczny i czytelny wskazany został w orzeczeniu przedmiot sprawy oraz sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawa prawna - art. 151a § 1 oraz art. 200 i art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), jak również motywy jakimi kierował się Sąd, przyjmując, że w wyniku wniesionego sprzeciwu powinna zostać uchylona decyzja kasacyjna Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] marca 2020 r. Sąd stwierdził, że żądanie skarżącej spółki jest nieuzasadnione, albowiem nawet jeżeli skarżąca powzięła wątpliwości wyliczone szczegółowo w swoim wniosku, to ich charakter wskazuje na to, że dadzą się one rozstrzygnąć po przeprowadzeniu prawidłowej analizy stanowiska Sądu zamieszczonego w uzasadnieniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik podniósł, że WSA powinien był wprost i w sposób nie budzący wątpliwości udzielić w uzasadnieniu skarżonego postanowienia odpowiedzi na pytania zadane we wniosku skarżącego. Jeżeli żadne wytyczne wiążące na przyszłość nie mogły zostać i nie zostały w wyrokach w sprawach o tych sygnaturach zawarte, to WSA powinien to tylko potwierdzić. Tymczasem WSA nie udzielił odpowiedzi, a zadane pytania uznał arbitralnie za pozorne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Nie może ona jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA z dnia 6.04. 2011 r., I OSK 1133/10; z 17.12.2010 r., II OSK 1287/09; z 21.07.2010 r., II FSK 123/09; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652). We wniesionym zażaleniu strona domaga się przede wszystkim zawarcia wytycznych wiążących na przyszłość aby "ponownie nie doszło do nieprawidłowości i nieporozumień". Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że w ramach wykładni nie mieści się żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (por. postanowienie NSA z 3.10.2017 r., II OZ 1101/17). Jak już wspomniano wyżej wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności wskazane przez skarżącego mogłyby być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o jego wykładnię. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.