II SA/Lu 543/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy "A" o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 grudnia 2008r., sygn. akt II SA/Lu 789/08 w sprawie ze skargi Firmy "A" na decyzję Starosty z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zalegalizowania wykonania stawów rybnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie. UZASADNIENIE Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 grudnia 2008r. w sprawie II SA/Lu 789/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Firmy "A" na decyzję Starosty z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zalegalizowania wykonania stawów rybnych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji, bez uprzedniego wniesienia odwołania do organu administracji wyższego stopnia (tj. w niniejszej sprawie do Wojewody ) było niedopuszczalne. W dniu 3 września 2009r. /data stempla pocztowego/ P. D. wniósł o wznowienie postępowania sądowego, wyjaśniając, że – wbrew ustaleniom Sądu - złożył dwukrotnie odwołanie od przedmiotowej decyzji Starosty : bezpośrednio w sekretariacie Starostwa w dniu 15 września 2008r. oraz listem poleconym /z datą nadania 15 września 2008r./ bezpośrednio do Urzędu Wojewódzkiego. Na potwierdzenie skarżący załączył pismo z dnia 15 września 2008r. skierowane do Urzędu Wojewódzkiego (odwołanie) wraz z pocztowym potwierdzeniem jego nadania oraz pismo Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego z dnia 4 października 2008r. zawierające odpowiedź na jego "wniosek z dnia 15 września 2008r.". Sąd zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu, bowiem nie zawiera ustawowych podstaw wznowienia, a ponadto została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Wznowienie postępowania sądowego ma charakter wyjątkowy, dotyczy ściśle określonych sytuacji, wymienionych w przepisach art. 271 - 273 ppsa. Sąd może wznowić postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem (postanowieniem, wyrokiem), a następnie ponownie przeprowadzić postępowanie w tej samej sprawie, tylko wówczas, gdy stwierdzi że występują ustawowe podstawy wznowienia, wskazane w tych przepisach, tj., gdy: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1), 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271 pkt 2), 3) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenia (art.272 § 1), 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1), 5) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). Wskazana przez skarżącego okoliczność, iż w rzeczywistości złożył on od przedmiotowej decyzji Starosty z dnia 28 sierpnia 2008r. odwołanie do organu wyższego stopnia (a w konsekwencji skarga do Sądu na tę decyzję nie powinna zostać odrzucona), nie stanowi żadnej z wymienionych wyżej ustawowych podstaw wznowienia. W szczególności nie jest to okoliczność, o której mowa w art. 273 § 2 ppsa, dotycząca późniejszego (a więc już po wydaniu zaskarżonego skargą o wznowienie orzeczenia) wykrycia nowych okoliczności dowodowych, których strona nie mogła powołać w poprzednim postępowaniu: skoro bowiem skarżący samodzielnie wniósł odwołanie do Wojewody , to okoliczność ta była mu znana już w dacie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowienia z dnia 9 grudnia 2008r. o odrzuceniu skargi. Brak ustawowej podstawy wznowienia skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie na mocy art. 280 § 1 ppsa. Niezależnie od powyższego, nawet gdyby przyjąć, że wskazana przez skarżącego okoliczność stanowi podstawę wznowienia, to i tak skarga o wznowienie podlegałaby odrzuceniu ze względu na niezachowanie wymaganego trzymiesięcznego terminu, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 277 ppsa), a więc w niniejszej sprawie od dnia złożenia przez skarżącego odwołania tj. od 15 września 2008r. Z powyższych względów, skarga o wznowienie nie może być uwzględniona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ppsa.