II FZ 691/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlk. z dnia 20 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Go 18/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Go 18/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: "WSA") odrzucił skargę M. A. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 października 2018 r. w przedmiocie skargi na czynność zabezpieczającą. Podstawą powyższego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu WSA wskazał, że Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 października 2018 r. w przedmiocie skargi na czynność zabezpieczającą. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie, Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Ostatecznym postanowieniem z 14 maja 2019 r. sygn. akt I SPP/Go 33/19, WSA utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2019 r., którym odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. W konsekwencji, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2019 r. wezwano Skarżącego do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia z dnia 7 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Jednocześnie pouczono, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 10 czerwca 2019 r. (k. 22 akt sądowych), jednakże Skarżący nie uiścił należnej opłaty. Mając na uwadze, że skarga nie została należycie opłacona pomimo skutecznego doręczenia wezwania, WSA na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż Skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął natomiast bezskutecznie z dniem 17 czerwca 2019 r., co oznacza, że dzień 17 czerwca 2019 r. był ostatnim dniem do uiszczenia kwoty wpisu sądowego od skargi. Jednak, na co słusznie zwrócił uwagę WSA, z akt sprawy wynika, że Skarżący rzeczonej kwoty w zakreślonym terminie nie uiścił. Wobec powyższego WSA był zobligowany do odrzucenia skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie.