V SAB/Wa 18/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie wniosku o umorzenie należności z tytułu opłat abonamentowych postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. S. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") pismem z [...] sierpnia 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olszytnie skargę na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako: "organ" lub "KRRiT") w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu opłat abonamentowych. W treści skargi skarżący wyjaśnił, iż [...] września 2015 r. złożył do KRRiT przedmiotowy wniosek, lecz do dnia wniesienia skargi nie otrzymał od organu żadnej odpowiedzi. Dodał, że nie składał ponagleń w obawie przed negatywnym rozpatrzeniem prośby. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. przekazał skargę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), którą wprowadzono m.in. szereg istotnych zmian w procedurze administracyjnej oraz sądowoadministracyjnej. Na mocy powołanej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. nowe brzmienie otrzymał m.in. art. 52 § 2 oraz art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), a także art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a"). Stosownie do treści art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest więc podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przy czym w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie ponaglenia. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność KRRiT nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. – nie wniósł ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie, na co jednoznacznie wskazuje analiza akt administracyjnych sprawy jak i treść skargi. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że złożona skarga z [...] sierpnia 2018 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ponadto wyjaśnić należy, że pomimo odrzucenia niniejszej skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu, strona, po uprzednim wniesieniu do organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., uprawniona będzie do ponownego wniesienia przedmiotowej skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.