II SO/Lu 63/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wymierzenie grzywny Towarzystwu Łowieckiemu za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 13 lipca 2014 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. wymierzyć Towarzystwu Łowieckiemu grzywnę w kwocie 300 (trzysta) złotych; II. zasądzić od Towarzystwa Łowieckiego na rzecz S. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE W dniu 21 sierpnia 2014 r. S. P. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Towarzystwu Łowieckiemu (dalej: " Towarzystwo Łowieckie" bądź "Towarzystwo") za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 13 lipca 2014 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek Towarzystwo Łowieckie wniosło o jego odrzucenie albo oddalenie, wskazując, że wspomniana wyżej skarga na bezczynność, z uwagi na swoją treść, budziła wątpliwości, co do tego, czy jest skierowana do Towarzystwa. Ponadto, jak podkreśliło Towarzystwo Łowieckie, skarga ta dotyczyła zapytania, na które Towarzystwo udzieliło już skarżącemu odpowiedzi w piśmie z dnia 29 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek S. P. o wymierzenie grzywny Towarzystwu Łowieckiemu jest zasadny. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniach dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został przez ustawodawcę skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi – art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782), zwanej dalej także: "ustawą". Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że datowana na 13 lipca 2014 r. skarga S. P. na bezczynność Towarzystwa Łowieckiego, polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. dotyczącego udostępnienia informacji publicznej, wpłynęła do Towarzystwa w dniu 28 lipca 2014 r. (k. 3 akt sądowych sprawy II SAB/Lu 453/14). Od tej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez Towarzystwo Łowieckie obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy. Wspomniana skarga wraz z odpowiedzią na skargę i wymaganą w sprawie dokumentacją przekazana została Sądowi w dniu 25 października 2014 r. (data nadania; k. 3, 6 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 453/14), a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 12 sierpnia 2014 r. W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia Towarzystwu Łowieckiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany, dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją organowi w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., nawet gdy organ dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Ustalając wysokość nałożonej grzywny Sąd uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy, w tym podniesione przez Towarzystwo Łowieckie wątpliwości co do tego, czy skarga dotyczy bezczynności Towarzystwa, a także fakt, że przed datą orzekania przez Sąd w przedmiocie grzywny podmiot ten wywiązał się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. W tym zakresie Sąd miał również na uwadze, że Towarzystwo Łowieckie, podobnie jak pozostałe koła łowieckie, nie stanowi organu administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym, który ze swej istoty powołany jest do załatwiania indywidualnych spraw administracyjnych. Zauważyć przy tym trzeba, że w orzecznictwie sądowym wskazuje się na wątpliwości co do tego, czy koła łowieckie stanowią podmioty wykonujące zadania publiczne, zobowiązane do udostępniania informacji publicznej w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Nałożenie na Towarzystwo Łowieckie obowiązku zwrotu na rzecz skarżącego poniesionych przez niego niezbędnych kosztów postępowania uzasadniał art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.