I1 C 1535/23

<p>Sygn. akt I 1 C 1535/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 kwietnia 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny – Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I 1 C 1535/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p>W dniu 21 października 2022 r. pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> a <span class="anon-block">P. S.</span> (konsumentem) doszło do zawarcia <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> na sumę 91.500 zł (w ujęciu z kosztami). Kwota na zapłatę prowizji wymaganej do udzielenia pożyczki została skredytowana.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D.</span> ód: umowa pożyczki, k. 20-23</em> </p> <p>W dniu 16 maja 2023 r. pożyczkobiorczyni zawarła z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> we <span class="anon-block">W.</span> umowę przelewu wierzytelności obecnych i przyszłych m.in. wynikających z sankcji tzw. „kredytu darmowego” w odniesieniu do w/w umowy pożyczki. Udzieliła również cesjonariuszowi pełnomocnictwa do złożenia w jej imieniu oświadczenia z art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim – adresowanego do pożyczkodawcy. Cesjonariusz złożył takie oświadczenie 20 lipca 2023 r. i wysłał adresatowi.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D.</span> ód: oświadczenie, k. 24-25</em> </p> <p> <em> <!-- --> umowa cesji, k. 30-31</em> </p> <p> <em> <!-- --> pełnomocnictwo, k. 33</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowod ów</strong> </p> <p>Materiał dowodowy w postaci dokumentów prywatnych nie był kwestionowany pod względem autentyczności i może stanowić podstawę rzetelnych ustaleń faktycznych co do treści umów i przepływów finansowych.</p> <p>Powód nie udowodnił, że ewentualna rozbieżność pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> wg wersji powoda i pozwanego jest istotna (znacząca) – nie wykazano i nie udowodniono ile dokładnie miałaby wynosić.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Legitymacja czynna była kwestionowana. Jednak Sąd analizując treść umowy przelewu stwierdził jednocześnie, że umowa stanowiąca <em> <!-- -->causae</em> przelewu jest ważna: oznaczenie przedmiotu przelewu jest dostateczne, a poziom wynagrodzenia usługodawcy (cesjonariusza) nie jest rażąco wygórowany (jakkolwiek niewątpliwie wysoki – 50% wartości przelewanych wierzytelności). Umowę stanowiące podstawę przelewu należy zakwalifikować jako umowę o świadczenie odpłatnych usług w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> (a nie – jak tego oczekuje powód – umowę sprzedaży). Świadczenie należne konsumentowi, a wynikające z realizacji takiej umowy przez powoda może być wymagalne po zakończeniu zlecenia i zależne od rezultatu (skutku) jego działań. Obowiązek prawny podjęcia przez powoda działań w celu wyegzekwowania roszczeń należy wyinterpretować z całokształtu tej umowy. Ogólnie należy przyznać rację pozwanemu, że umowa ta dość niekorzystna dla cesjonariusza, ale nie w stopniu rażącym, powodującym jej bezwzględną nieważność (nieskuteczność).</p> <p> <strong> <!-- -->Kwestia skuteczno ści oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego</strong> </p> <p>Oświadczenie o skorzystaniu z tzw. sankcji kredytu darmowego zasadza się na tezie o niedopuszczalności pobierania przez pozwanego odsetek od skredytowanych kosztów udzielenia kredytu, co ma się przekładać na szereg różnych nieprawidłowości w tekście umowy: obliczenie <span class="anon-block"> (...)</span>, kwota wskazanej w umowie jako faktycznie wypłacona, wysokość podanych kosztów udzielenia kredytu.</p> <p>Zdaniem sądu orzekającego kredytowanie kosztów zaciągania kredytów jest praktyką legalną, co logicznie oznacza, że mogą one także podlegać oprocentowaniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2023 r. I CSK 4175/22). Odmienny pogląd postulowany przez powoda jest po prostu błędny i nie wymaga żadnego szerszego komentarza, bo całe jego uzasadnienie z gruntu jest chybione i dość jałowe od strony argumentacyjnej (nie zawiera żadnej dyskusji nad zasadnością/niezasadnością tezy przeciwnej – skądinąd niewątpliwie znanej pełnomocnikowi reprezentującemu powoda). Kwestia tego, co podlega może podlegać oprocentowaniu w przypadku umów pożyczek i kredytów nie jest regulowana prawem unijnym. Generalnie w polskim prawie zobowiązań obowiązuje zasada swobody umów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3531)">art. 3531 k.c.</a>), a zakazy związane z dopuszczalnością pobierania odsetek są wyraźne (<em> <!-- -->expressis verbis</em>) i dość wąskie zakresowo (np. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a>). Część ograniczeń ustawowych dotyczy tylko samej wysokości odsetek (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359;art. 481)">art. 359 i 481 k.c.</a>).</p> <p>Skoro więc błędne jest podstawowe założenie, na którym oparto oświadczenie z dnia 20 lipca 2023 r., oświadczenie to należy uznać za niewywołujące skutków prawnych.</p> <p>Oświadczenie w trybie art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim nie wywołało więc skutku prawnego, a pozwany nie pozostaje w sytuacji bezpodstawnego wzbogacenia (obowiązku zwrotu nienależnego świadczenia) w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405;art. 410)">art. 405 i art. 410 k.c.</a> </p> <p>Rozpatrywanie pozostałych zarzutów i twierdzeń stron jest zbyteczne.</p> <p>Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono w całości oraz art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim w zw. z art. 405 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 k.c.</a> – <em> <!-- -->a contrario ­­</em>– <strong> <!-- -->punkt I</strong>. sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty</strong> </p> <p>O kosztach procesu orzeczono jak w <strong> <!-- -->punkcie II</strong>. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Na zasądzone koszty składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz odsetki od kosztów.</p> </div>