II GSK 1711/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia del. WSA Inga Gołowska Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. C. GmbH, F. n. M., N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 kwietnia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1622/12 w sprawie ze skargi E. C. GmbH, F. n. M., N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1622/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę E. C. GmbH we F. n. M. (N.) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie oddalenia sprzeciwu od decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "CARLO BOSSI". Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: Decyzją z [...] czerwca 2011 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: UP) oddalił sprzeciw E. C. GmbH we F. n. M., N. (dalej: skarżąca) na decyzję z [...] grudnia 2003 r. w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak CARLO BOSSI na rzecz K. S. V. L. w I. (dalej: uczestnik postępowania, uprawniony). W ocenie skarżącej rejestracja znaku naruszała jej prawa do powszechnie znanego i renomowanego znaku BOSS, udzielonego z wcześniejszym pierwszeństwem, a tym samym naruszała przepisy art. 8 pkt 1 i art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.; dalej: u.z.t.) w związku z art. 315 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 ze zm.; dalej: p.w.p.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził identyczność towarów opatrywanych porównywanymi znakami. Organ uznał, że użyte słowa "CARLO" "BOSSI" oraz "HUGO" w znakach CARLO BOSII i HUGO BOSS nie posiadają żadnego konkretnego znaczenia wobec towarów, do których oznaczania służą. Natomiast samodzielnie występujące w znaku BOSS (R-48430) słowo "BOSS" może oznaczać w języku angielskim szefa/szefową. Zdaniem organu wynika z tego, że trudno uznać, iż pomiędzy znakami występuje podobieństwo niosące za sobą ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. UP stwierdził, że odrębną kwestą jest to, że wykorzystane w znakach słowa pełnią funkcję nazwy własnej, to jest imienia i nazwiska, a więc posiadają swoją określoną strukturę. W tym kontekście CARLO BOSSI i HUGO BOSS oznaczają różne osoby. UP, wobec całościowej oceny podobieństwa chronionych znaków, nie podzielił argumentacji skarżącej, że sporny znak jest podobny do znaków przeciwstawionych, ponieważ znaki te pełnią funkcję, imienia i nazwiska, a to może powodować niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd. Organ stwierdził, że konceptualne podobieństwo polegające na wykorzystaniu określonej struktury znaków nie może w tej sprawie uzasadniać unieważnienia spornej rejestracji, ponieważ wykorzystanie nazw własnych jako znaków towarowych dla oznaczania towarów jest powszechnie stosowane. Organ uznał za nietrafione stanowisko wnoszącego sprzeciw, że obcy charakter imienia Carlo, użytego w znaku CARLO BOSSI, będzie budził skojarzenia ze znakami HUGO BOSS i BOSS, tym bardziej że budowa takiego znaku wynika z przyjętej funkcji użytych w nim elementów (imienia i nazwiska), bez względu na pochodzenie użytych słów. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na powyższą decyzję. Sąd uznał za bezpodstawne zarzuty oparte na art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 8 pkt 1 u.z.t., gdyż w ocenie Sądu organ prawidłowo zbadał, poddając wszechstronnej analizie, wszystkie elementy spornego znaku, prawidłowo porównując je ze znakami przeciwstawionymi. Zdaniem WSA, organ prawidłowo dokonał oceny podobieństwa porównywanych znaków, uwzględniając przede wszystkim ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcy. W ocenie Sądu w sposób uprawniony organ uznał, że "znak sporny będzie odczytywany "karlo bossi" zaś znaki przeciwstawione odpowiednio "boss" oraz "hugo boss". Znak sporny w pierwszej części składa się ze słowa "karlo" dobrze słyszanego i prawidłowo odbieranego. Zastosowanie w drugiej części znaku (BOSSI) końcówki "-ssi", a zwłaszcza litery "i" powoduje, że poprzedzające ją litery "ss" są odpowiednio zmiękczone i przedłużone w brzmieniu, a zarazem dobrze słyszalne, ponieważ litera "i" jest samogłoską. Oceniając warstwę fonetyczną w znakach BOSS oraz HUGO BOSS, należy stwierdzić, że użyte w nich słowa są także dobrze słyszalne. Słowo "boss" kończy się dwoma spółgłoskami "-ss", przy czym każda z nich jest bezdźwięczna i twarda, a ich wymowa nie powoduje przedłużenia brzmienia słowa, a wręcz przeciwnie wyraz ten w wymowie jest krótki. Należy także zwrócić uwagę na pierwszy element w znaku HUGO BOSS, a mianowicie słowo "Hugo", którego wymowa jest zupełnie odmienna od słowa "Karlo", a oba te słowa występują jako pierwszy człon w znakach. Jak wynika z wyżej przeprowadzonej oceny podobieństwa pod względem fonetycznym, porównywane słowa użyte w przeciwstawionych znakach: "Carlo Bossi" (karlo bossi), oraz "Boss" (boss) i "Hugo Boss" (hugo boss) nie są podobne. Sąd podzielił stanowisko organu, że zastosowanie odmiennych elementów graficznych (w tym kolorystyki), ma wpływ na zupełnie odmienną koncepcję graficzną porównywanych znaków. W znaku CARLO BOSSI użyto bowiem stylizowanej, szeryfowej czcionki, w której litery "o" są szczególnie widoczne, narzucając całemu znakowi wyróżniający charakter, przy czym słowa CARLO BOSSI zapisano kolorem czarnym. Przeciwstawiony znak BOSS jest znakiem słownym, jednoelementowym stanowiącym jedynie zapis słowa stanowiącego ten znak i różni się od znaku CARLO BOSSI, uniemożliwiając wprowadzenie odbiorców w błąd. Znak HUGO BOSS jest zaś znakiem graficznym, w którym dominującym elementem jest słowo "BOSS", pod którym zamieszczono słowa "HUGO BOSS", zapisane czcionką nieproporcjonalnie małą wobec napisu "BOSS", zaś poniżej zastosowano dwie linie poziome oraz wiele linii pionowych. Znak ten wykorzystuje kolory: czarny, niebieski i biały. Sąd zaakceptował stanowisko organu, że zastosowanie odmiennych elementów graficznych ma wpływ na zupełnie odmienną koncepcję graficzną porównywanych znaków. W odniesieniu do warstwy znaczeniowej, Sąd podzielił ocenę organu, że użyte słowa CARLO BOSSI oraz HUGO w znakach CARLO BOSSI i HUGO BOSS nie posiadają żadnego konkretnego znaczenia wobec towarów, do których oznaczania służą, natomiast słowo "boss" może znaczyć w jęz. angielskim szefa/szefową. Wobec tego trudno uznać, zdaniem WSA, że pomiędzy znakami występuje podobieństwo niosące za sobą ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Zdaniem WSA można przychylić się do poglądu, że okoliczność wykorzystania w znakach nazwy własnej – imienia i nazwiska – świadczy o pewnym podobieństwie znaków, niemającym jednak charakteru podobieństwa konfuzyjnego w rozumieniu art. 8 pkt 1 u.z.t. Sąd powtórzył za organem, że porównywane znaki oznaczają różne osoby, zaznaczył jednak, że chodzi oczywiście o ogólne wrażenie przeciętnego konsumenta towarów opatrywanych znakami. Sąd I instancji nie podzielił poglądu skarżącej, że obcy charakter imienia Carlo użytego w CARLO BOSSI będzie budził skojarzenia ze znakami HUGO BOSS i BOSS. Wyłączny charakter prawa z rejestracji nie może bowiem obejmować struktury takiego oznaczenia, tym bardziej że budowa takiego znaku wynika z przyjętej fikcji użytych w nim elementów (imienia i nazwiska). Stanowiska tego nie podważa orzeczenie Urzędu Patentowego w Rumunii. W ocenie WSA organ zbadał, który z elementów porównywanych znaków ma charakter dominujący. Uznanie elementu dominującego nie zwalniało jednak organu spod całościowej oceny znaku. Ponadto WSA uznał, że nie jest zasadny pogląd skarżącej, iż towary będące przedmiotem oceny w niniejszej sprawie należą do grupy "Fast moving consumer goods" – towarów, które kupuje się często, które stosuje się do codziennego użytku. Sąd uznał, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, że kosmetyki kupuje się często i zwraca się na nie mniejszą uwagę podczas zakupu, gdyż np. perfumy są zużywane w przeciągu kilku tygodniu do kilku miesięcy. Fakt, iż nabywane są raz na kilka miesięcy oznacza właśnie, że nie są kupowane zbyt często. Nadto sam fakt przynależności perfum do produktów użytkowanych codziennie nie oznacza, że są nabywane często. Zdaniem WSA działanie organu, polegające na odstąpieniu od badania renomy znaków, było prawidłowe, ponieważ do oceny przesłanki konfuzyjnego podobieństwa kwestia renomy znaku jest bez znaczenia. Skargę kasacyjną na powyższy wyrok złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie: na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 133 § 1 p.p.s.a. przez brak oparcia rozstrzygnięcia o akta sprawy, polegający na braku prawidłowego uwzględnienia słownego znaku towarowego BOSS i zakresu jego ochrony w ramach analizy podobieństwa względem znaku towarowego CARLO BOSSI; 2) art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez brak oparcia rozstrzygnięcia o akta sprawy, polegający na sprowadzeniu analizy towarów wyłącznie do perfum, podczas gdy sporne znaki towarowe przeznaczone są także dla innych towarów; 3) art. 145 § 1 ust. 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. z uwagi na wykluczenie przez organ możliwości skojarzeń u odbiorców wywoływanych przez oznaczenie CARLO BOSSI w związku z wcześniejszymi znakami BOSS i HUGO BOSS, zwłaszcza w sytuacji uznania ich za strukturalnie podobne (HUGO BOSS i CARLO BOSSI jako oznaczenia zbudowane w strukturze imienia i nazwiska) oraz ustalenia konotacji znaczeniowych wynikających ze znaczenia wyrazu BOSS, 4) art. 145 § 1 ust. 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. z uwagi na brak wyczerpującego rozpatrzenia przez organ wszystkich okoliczności sprawy w zakresie specyfiki porównywanych towarów, oceny podobieństwa między oznaczeniami BOSS, HUGO BOSS oraz CARLO BOSSI, w szczególności braku dostrzeżenia konsekwencji wynikających ze słownego charakteru znaku towarowego BOSS, przypisania czcionce oznaczenia CARLO BOSSI, narzucania wyróżniającego charakteru całemu znakowi, braku przypisania elementowi BOSSI charakteru dominującego, braku odniesienia ustalonego znaczenia słowa BOSS do możliwego znaczenia elementu BOSSI; 5) art. 145 § 1 ust. 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. z uwagi na pominięcie przez organ sposobu postrzegania przez odbiorców znaków towarowych służących do identyfikacji osób, tj. znaków skomponowanych z imion i nazwisk, przez pryzmat drugiego elementu takich znaków, tj. nazwiska, co miałoby wpływ na odmienne wnioski w zakresie oceny podobieństwa porównywanych oznaczeń, a także dokonania sprzecznych ustaleń w zakresie podobieństwa znaków towarowych HUGO BOSS i CARLO BOSSI 6) art. 141 § 4 p.p.s.a. przez sporządzenie nieprawidłowego uzasadnienia wyroku, w szczególności polegające na braku prawidłowego wyjaśnienia motywów zaaprobowania uznania przez organ braku podobieństwa słownego znaku towarowego BOSS do znaku towarowego CARLO BOSSI oraz zakresu ochrony znaku towarowego słownego, a także polegające na wadliwym wyjaśnieniu motywów uznania za niepodobne znaków towarowych HUGO BOSS i CARLO BOSSI w zakresie występujących w nich elementów słownych i graficznych; 7) art. 141 § 4 p.p.s.a. polegającego na przedstawieniu w uzasadnieniu sprzecznych tez odnośnie podobieństwa znaków towarowych HUGO BOSS i CARLO BOSSI, poprzez uznanie na str. 10 wyroku, że podobieństwo między ww. znakami ma miejsce, a następnie na str. 12 wyroku uznanie za prawidłowe przekonanie organu o braku pomiędzy nimi podobieństwa, pozwalającego w konsekwencji na odstąpienie od badania renomy; 8) art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy istniały przesłanki do uznania braku legalności decyzji Urzędu Patentowego RP. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przepisów prawa materialnego, a mianowicie: 1) art. 8 pkt 1 u.z.t., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przesłanką jego zastosowania jest konfuzyjne podobieństwo znaków towarowych (str. 10 i 12 wyroku), co miało wpływ na wynik sprawy; 2) art. 8 pkt 1 u.z.t. poprzez jego wadliwą wykładnię, polegającą na uznaniu, że ustalenie braku konfuzyjnego podobieństwa znaków pozwala na odstąpienie od badania renomy znaku wcześniejszego; 3) art. 9 ust 1 pkt 1 u.z.t. oraz art. 8 pkt 1 u.z.t. poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że podobieństwo znaków jest kategorią prawną, a nie faktyczną; 4) art. 9 ust 1 pkt 1 u.z.t. poprzez błędną wykładnię, polegającą na braku właściwego rozumienia kryterium ryzyka konfuzji, wadliwym rozumieniu kryterium wpływu zwykłych warunków obrotu na ryzyko konfuzji, wpływu stopnia odróżnialności wcześniejszego znaku towarowego na ryzyko konfuzji, a także sposobu postrzegania znaków towarowych przez odbiorców; 5) art. 8 pkt 1 u.z.t. polegające na jego niezastosowaniu w stanie faktycznym sprawy, w sytuacji stwierdzenia podobieństwa znaków towarowych HUGO BOSS i CARLO BOSSI i jednocześnie odstąpienia od konieczności zbadania renomy znaków wcześniejszych; 6) art. 9 ust 1 pkt 1 u.z.t. polegające na jego niezastosowaniu w stanie faktycznym sprawy z uwagi na wadliwe uznanie poprawności badania przez organ oznaczeń przez pryzmat elementów je różniących, pominięcie sposobu postrzegania przez odbiorców znaków towarowych służących do identyfikacji osób, tj. znaków skomponowanych z imion i nazwisk poprzez nieuwzględnienie, iż w tak skomponowanych oznaczeniach elementem dominującym jest drugi człon oznaczenia pełniący funkcję nazwiska, a także brak uwzględnienia wpływu stopnia odróżnialności znaku towarowego BOSS i HUGO BOSS na ryzyko konfuzji. W uzasadnieniu przedstawiono argumenty na poparcie zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga ta została oparta na obydwu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., tj. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, stwierdzić należy, iż Sąd I instancji w żaden sposób nie naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a., gdyż wydał w tej sprawie wyrok "na podstawie akt sprawy", o jakich mowa w tym przepisie. Kasator nie wykazał przy tym, aby Sąd I instancji wydając wyrok oparł się na materiale dowodowym, który nie był zawarty w aktach sprawy. Okoliczność zaś, iż – zdaniem kasatora – Sąd I instancji nie ocenił prawidłowo słownego znaku towarowego BOSS i zakresu jego ochrony względem znaku towarowego CARLO BOSSI, nie usprawiedliwia zarzutu naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a., gdyż przedmiotem oceny Sądu były znaki "zawarte" w aktach sprawy, tj. znak chroniony i przeciwstawiony. Nie można też podzielić zarzutu, iż Sąd I instancji naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a. ograniczając analizę towarów wyłącznie do perfum, skoro z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż ta analiza była dokonywana w odniesieniu do kosmetyków, a perfumy zostały wymienione jedynie przykładowo. Zresztą w sprawie nie budziło wątpliwości, iż analizowane znaki towarowe były przeznaczone do oznaczania identycznych towarów. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż uzasadnienie wyroku spełnia wymogi określone w tym przepisie. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawianie stanu sprawy, zarzutów przedstawionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Twierdzenie strony skarżącej, iż Sąd I instancji nie dokonał "prawidłowego wyjaśnienia motywów zaaprobowania uznania przez organ braku podobieństwa słownego znaku towarowego BOSS do znaku towarowego CARLO BOSSI oraz zakresu ochrony znaku towarowego słownego" niewątpliwie oznaczają, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia oczekiwań strony skarżącej. Do uznania zaś, iż nastąpiło naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. niezbędne jest wykazanie, iż przyjęty przez Sąd I instancji stan faktyczny sprawy w rzeczywistości był inny, bądź też został przez Sąd pominięty. Odnośnie zaś podstawy prawnej i jej wyjaśnienia niezbędne byłoby wykazanie, iż podstawa taka w uzasadnieniu wyroku nie została wskazana i wyjaśniona. Poza tym nawet gdyby uchybienia w tym zakresie miały miejsce, należałoby wykazać, iż uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Tych okoliczności strona skarżąca nie wykazała a z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd I instancji przedstawił wynikający z akt sprawy stan faktyczny sprawy, dokonał jego oceny i wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zaskarżony wyrok nie zawiera też "wewnętrznej sprzeczności", gdyż sama okoliczność, iż Sąd I instancji podzielił stanowisko strony skarżącej co do "konceptualnego podobieństwa" polegającego na wykorzystaniu określonej struktury znaków (imienia i nazwiska) nie oznacza jakoby sporny znak był w sposób mylący podobny do znaków przeciwstawionych. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, Sąd I instancji nie naruszył też art. 145 § 1 ust. 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., które to zarzuty skarżąca wiąże m.in. z brakiem wyczerpującego rozpatrzenia przez organ wszystkich istotnych okoliczności sprawy w zakresie oceny podobieństwa między porównywanymi oznaczeniami. Dokonując oceny podobieństwa pomiędzy tymi znakami, Sąd I instancji w ślad za ustalonym orzecznictwem ETS przyjął całościową ocenę, podkreślając ogólne wrażenie jakie wywierają one w ich całokształcie. W ramach tej oceny Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę na znaczącą funkcję grafiki znaku CARLO BOSSI. Ten zaś element odróżniający znaki jest zaś w skardze kasacyjnej marginalizowany, a Sąd I instancji zasadnie uznał, iż przeciwstawiony znak BOSS stanowi jedynie zapis słowa stanowiącego ten znak i w konfrontacji ze znakiem dwuelementowym CARLO BOSSI różni się wizualnie w budowie tych znaków, uniemożliwiając wprowadzenie w błąd. Oceniając podobieństwo między znakami w warstwie fonetycznej i wizualnej, Sąd I instancji bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów mógł podzielić stanowisko Urzędu Patentowego, iż sama okoliczność, iż znaki posiadają wspólny człon "BOSS" nie może przesądzać o istnieniu niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd, sytuacji gdy końcówka "ssi", a zwłaszcza litery "i" w znaku "BOSSI" powoduje, że poprzedzające ją litery "ss" są odpowiednio zmiękczone i przedłużone w brzmieniu, a zarazem dobrze słyszalne, gdyż litera "i" jest samogłoską. Zdaniem UP, z uwagi na to, że słowo "BOSS" kończy się dwoma spółgłoskami "ss", przy czym każda z nich jest bezdźwięczna i twarda, a ich wymowa nie powoduje przedłużenia brzmienia słowa, a więc przeciwnie wyraz ten w wymowie jest krótki, to bez trudu zostanie dostrzeżona i usłyszana przez odbiorcę, co wpływa na odmienne postrzeganie przeciwstawionych znaków. Trafnie też zwrócono uwagę na pierwszy element w znaku "HUGO BOSS", a mianowicie słowo "HUGO", którego wymowa jest zupełnie odmienna od słowa "CARLO", a oba te słowa występują jako pierwszy człon w znakach. Ta analiza przeciwstawionych znaków pozwala zatem na przyjęcie, iż znaki "CARLO BOSSI" oraz "BOSS" i "HUGO BOSS" nie są podobne w takim stopniu, iż w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mogłyby wprowadzić odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów (art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych). Zarzuty skargi kasacyjnej – naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) przez błędną wykładnię – dotyczą naruszenia art. 8 pkt 1 u.z.t. oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. W myśl art. 8 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego. Z kolei według art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej, a więc "nieprawidłowe w odniesieniu do przyjętych reguł wykładni rozumienie treści obowiązującego przepisu lub zastosowanie przepisu nieobowiązującego" (por. H. Knysiak-Molczyk, Skarga kasacyjna, s. 225). Stąd też uzasadnienie tego zarzutu powinno zawierać wskazanie na czym polegało to "mylne" rozumienie przepisów przez Sąd I instancji i jaka zdaniem kasatora powinna być prawidłowa wykładnia tych przepisów. Uzasadnienie zaś zarzutów podanych w skardze kasacyjnej sprowadza się wyłącznie do kwestionowania prawidłowości oceny przez Sąd I instancji podobieństwa znaku uprawnionego do znaku przeciwstawionego oraz odstąpienia od badania renomy znaku wcześniejszego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię nie może być skutecznie uzasadniony próbą zwalczania ustaleń faktycznych, bowiem próba taka mogłaby odnieść zamierzony skutek wyłącznie w ramach podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Trudno też mówić o błędnym "niezastosowaniu" przez Sąd I instancji art. 8 pkt 1 i art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., skoro strona skarżąca w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skutecznie nie podważyła zaaprobowanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych Urzędu Patentowego, a naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. upatruje w "wadliwym uznaniu poprawności badania przez organ oznaczeń przez pryzmat elementów je różniących", a więc w istocie w ramach naruszenia prawa materialnego kwestionuje ustalenia faktyczne organu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a.