II SA/Sz 1234/21

SENTENCJA Dnia 5 września 2022 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 5 września 2022 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w pierwszej instancji w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania p o s t a n a w i a przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata B. K. wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, obejmujące należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt II SPP/Sz 226/21 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie adwokata. W dniu 6 kwietnia 2022 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył pełnomocnikiem skarżącego adwokata B. K.. W piśmie z dnia 9 maja 2022 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w maksymalnej wysokości według stawki 150%, z uwagi na nakład pracy adwokata, tj. dodatkowe spotkania z klientem oraz konieczność uzyskania kopii dokumentów niezbędnych do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wyrokiem z dnia 7 lipca 2022 r. sygn. II SA/Sz 1234/21, wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, Sąd oddalił skargę. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18). W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia, należna adwokatowi wyznaczonemu z urzędu opłata za zastępstwo prawne w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Oceniając wniosek pełnomocnika o przyznanie opłaty w maksymalnej wysokości 150 % należy zauważyć, że w myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4 (w niniejszej sprawie 240 zł), przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2). Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3). Sprawa której wniosek dotyczy, została rozpoznana na jednym posiedzeniu niejawnym, nie jest obszerna ani zawiła. Oceniając nakład pracy adwokata, w szczególności czas poświęcony na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, czynności podjęte w sprawie, przedmiot sparwy, wkład adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również wyjaśnienie i rozstrzygniecie istotnych zagadnień parwnych budzących wątpliwości w doktrynie i orzecznictwie, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak jest podstaw do przyznania opłaty w maksymalnej przewidzianej przepisami rozporządzenia wysokości. Wykonanie zdjęć skargi liczącej dwie strony i sporządzenie ich wydruku a następnie złożenie w sądzie dwóch odpisów skargi podpisanych przez skarżącego nie uzasadnia uznania, że nakład pracy adwokata uzasadniał uwzględnienie wniosku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiązaniu z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w pierwszej instancji, w kwocie 240 złotych, powiększone o stawkę należnego podatku VAT.