II OZ 1223/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIIII Zamiejscowego w Radomiu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 186/08 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na skutek zgłoszonego żądania w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Przewodniczący Wydziału VIIII Zamiejscowego w Radomiu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia z dnia 1 października 2008 r., (sygn. akt VIII SA/Wa 186/08) wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na skutek zgłoszonego żądania tj. wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 września 2008 r. (Wydziału VIIII Zamiejscowego w Radomiu - sygn. akt VIII SA/Wa 186/08) o oddaleniu skargi. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podniósł, iż wezwanie do uiszczenia opłaty "narusza zasadę działania prawa wstecz". Skarżący szczegółowo opisał także obieg pism procesowych zainicjowanych jego wnioskiem z dnia 29 września 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) o "wydanie pisemnego uzasadnienia wyroku". Ponadto skarżący wniósł o zwrot opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W świetle art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga i skarga kasacyjna powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230, 231 p.p.s.a.). Ponadto opłacie sądowej w formie opłaty kancelaryjnej podlegają pisma, zawierające żądania dokonania przez sąd określonych czynności (np. doręczenia i sporządzenia uzasadnienia wyroku - art. 234 p.p.s.a., stwierdzania jego prawomocności lub wydania dokumentów - art. 235 p.p.s.a.). Konieczność pokrycia wydatków jest związana z wystąpieniem do sądu z wnioskiem o podjęcie określonej czynności połączonej z wydatkami. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - art. 141 § 2 p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenia w kwocie 100 zł (§ 2 rozporządzenia w sprawie opłaty kancelaryjnej). Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Należy zaznaczyć, iż skarżący nie wskazał żadnych zarzutów dotyczących ustalenia kwoty opłaty kancelaryjnej w niniejszej sprawie, a jedynie poniósł, iż wezwanie do uiszczenia opłaty "narusza zasadę działania prawa wstecz". Zarzut naruszenia "zasady działania prawa wstecz" poprzez wezwanie do uiszczenia opłaty jest zupełnie niezrozumiały. Taka zasada nie obowiązuje (i nie obowiązywała) polskim systemie prawa. Z treści zażalenia można jednak wnosić, iż skarżący kwestionuje tu możliwość wystawienia wezwania w dniu 2 października 2008 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2008 r., w sytuacji, gdy skarżący wysłał wniosek listem polecony w dniu 29 września 2008 r. Odnosząc się do tego zarzutu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny ma obowiązek podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy. Z akt sprawy wynika, iż wniosek skarżącego o "wydanie pisemnego uzasadnienia wyroku" wpłynął do Wydziału Zamiejscowego w Radomiu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 1 października 2008 r. (świadczy o tym prezentata Biura Podawczego WSA). Zgodnie z art. 7 p.p.s.a. tego samego dnia (t.j. 1 października 2008 r.) Przewodniczący Wydziału wydał zaskarżone zarządzenie, a stosowne wezwanie zostało wysłane do skarżącego w dniu następnym tj. w dniu 2 października 2008 r. Należy podkreślić, iż działania Sądu I-instancji zmierzające do sprawnego przeprowadzenia postępowania sądowego zasługują na pełną aprobatę. Stanowią one bowiem realizację art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, w świetle którego każdy ma prawo do rozpoznania przez sąd jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz art. 6 ust. 1 konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.), który przewiduje, że każdy ma prawo do rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie. Trafnie więc przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu, iż zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. nr 221 poz. 2192) wnoszący o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku skarżący J. P. powinien uiścić opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym.