IV Ka 920/23

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->IV Ka 920/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 kwietnia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy</strong> w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski</p> <p>Protokolant stażysta Damian Biesiekierski</p> <p>przy udziale ------------------------------</p> <p>po rozpoznaniu dnia 9 kwietnia 2024 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. K.</span> </strong>, s. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> obwinionego z art. 92a kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tucholi</p> <p>z dnia 1 marca 2023 r. sygn. akt II W 109/21</p> <p>1.  uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> kw postępowanie w sprawie umarza;</p> <p>2.  koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 920/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">W. K.</span> obwiniony został o to, że w dniu 19 lutego 2021r. około godziny 21:00 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dozwoloną prędkość o 42 km/h tj. jechał 92 km/h na ograniczeniu do 50 km/h, tj. o wykroczenie z art. 92a kw</p> <p>Wyrokiem z dnia 1 marca 2023 r. Sąd Rejonowy w Tucholi w sprawie sygn. II W 109/21 obwinionego <span class="anon-block">W. K.</span> uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o ukaranie z tym ustaleniem, że prędkość przekroczył o 40 km/h jadąc 90 km/h na ograniczeniu do 50 km/h, tj. wykroczenia z art. 92a kw w zw. z art. 2 § 1 kw i za to na podstawie art. 92a kw w brzmieniu obowiązującym w dniu popełnienia wykroczenia wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 zł; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 120 złotych, obciążył go kosztami uzyskania opinii biegłego w kwocie 450 złotych oraz wymierzył mu opłatę w wysokości 40 złotych.</p> <p>Apelację w sprawie złożył obrońca obwinionego.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca</strong> wyrokowi zarzucił:</p> <p>1. rażące naruszenie art. 4 i art. 9 kodeksu postepowania karnego w zw. z art. 8 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia i art. 39 S 1 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia oraz art 193 1 kodeksu postepowania karnego w zw. z art. 42 S I kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia poprzez niedopuszczenie i nie przeprowadzenie w sprawie przez Sąd Rejonowy w Tucholi dowodu z pisemnej opinii biegłego z pisemnej opinii biegłego sądowego z dziedziny informatyki i programowania urządzeń celem ustalenia stanu zapisów urządzenia LTl 20/20 TrueSpeed 100 DC o numerze fabrycznym <span class="anon-block"> (...)</span> odnośnie zarejestrowanego w dniu 19 lutego 2021 roku około godziny 21 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pomiaru prędkości dla pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> <span class="underline"> <!-- --> co </span>miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, ponieważ dopiero wynik badania w/w urządzenia przeprowadzony przez biegłego sądowego pozwoliłby ustalić albo treść pomiaru prędkości dokonanego dniu 19 lutego 2021 roku około godziny 21 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> albo słuszność stanowiska zawartego w piśmie <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span> (k. 156 i k. 151), w sytuacji kiedy Policja nie dokonała zabezpieczenia stanu zapisów urządzenia <span class="anon-block"> (...)</span> o numerze fabrycznym <span class="anon-block"> (...)</span> odnośnie pomiaru prędkości dla pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej.(...)</span>,</p> <p>2.rażące naruszenie art. 4 i art. 9 kodeksu postepowania karnego w zw. z art. 8 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia i art. 39 S I kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia. a także art. 207 SI i art. 211 kodeksu postepowania karnego w zw. z art. 43 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia poprzez nie dopuszczenie i nie przeprowadzenie przez Sąd I instancji z udziałem biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu pojazdów eksperymentu procesowego w zakresie pomiaru prędkości i położenia funkcjonariuszy Policji z KPP w <span class="anon-block">T.</span> względem toru pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w tak jak dniu 19 lutego 2021 roku około godziny 21 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> połączonego z oględzinami w tym miejscu, co miało istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, ponieważ Sąd Rejonowy w Tucholi dokonał istotnych ustaleń faktycznych nie dysponując zabezpieczonym przez Policję dowodem z wyników pomiaru prędkości na urządzeniu LTl 20/20 TrueSpeed 100 DC o numerze fabrycznym <span class="anon-block"> (...)</span> mierzonego dla pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> poprzestał jedynie na zeznaniach funkcjonariuszy Policji oraz opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego oraz rekonstrukcji wypadków drogowych <span class="anon-block">P. L.</span> (k. 102-105),</p> <p>3.rażące naruszenie art. 4 i art. 7 kodeksu postepowania karnego w zw. z art. 8 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia poprzez dokonanie przez Sąd Rejonowy w Tucholi istotnych ustaleń faktycznych a mianowicie, że <span class="anon-block">W. K.</span> w dniu 19 lutego 2021r. około godziny 21.00 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dozwoloną prędkość 0 42 km/h tj. jechał 92 km/h na ograniczeniu do 50 km/h w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, bowiem z pominięciem dowodów : z pisemnej opinii biegłego z pisemnej opinii biegłego sądowego z dziedziny informatyki i programowania urządzeń celem ustalenia stanu zapisów urządzenia <span class="anon-block"> (...)</span> 20/20 TrueSpeed 100 DC o numerze fabrycznym <span class="anon-block"> (...)</span> odnośnie zarejestrowanego w dniu 19 lutego 2021 roku około godziny 21 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pomiaru prędkości dla pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> oraz eksperymentu procesowego z udziałem biegłego sądowego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu pojazdów w zakresie pomiaru prędkości i położenia funkcjonariuszy Policji z KPP w <span class="anon-block">T.</span> względem toru pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> tak jak dniu 19 lutego 2021 roku około godziny 21.00 w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> połączonego z oględzinami w tym miejscu, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji, w sytuacji gdy Policja nie dokonała zabezpieczenia wyników pomiaru prędkości na urządzeniu <span class="anon-block"> (...)</span> o numerze fabrycznym <span class="anon-block"> (...)</span> zmierzonego dla pojazdu marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty oraz ich uzasadnienie obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uniewinnienie obwinionego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Wniesiona apelacja wywołując postępowanie odwoławcze, a w jego ramach instancyjną kontrolę zaskarżonego wyroku musiała prowadzić ostatecznie do uchylenia tego wyroku (niezależnie od podniesionych zarzutów, granic zaskarżenia oraz wpływu uchybienia na treść wyroku) i umorzenia postępowania z uwagi na przedawnienie orzekania.</p> <p>Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził przewód sądowy, zgromadził materiał dowodowy pozwalający na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Rozważył wszechstronnie całość dowodów i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, należycie wykazał sprawstwo obwinionego w zakresie przypisanego mu czynu.</p> <p>Ocena dowodów dokonana została przez sąd I instancji z uwzględnieniem reguł określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 kpk</a>, jest oceną bezstronną, nie narusza granic swobodnej oceny, jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego oraz nie zawiera błędów faktycznych lub logicznych.</p> <p>Ustalenie sądu co do sprawstwa obwinionego nie może budzić wątpliwości.</p> <p>Nie można postawić Sądowi Rejonowemu zarzutu dokonania błędnych ustaleń faktycznych. Apelacja nie zawiera dostatecznych argumentów mogących przemawiać za zasadnością jej uwzględnienia, a co za tym idzie, uzasadniać możliwości odmiennego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, ów środek odwoławczy zawiera jedynie odmienną, subiektywna i jednostronną ocenę materiału dowodowego, a podniesione w nim argumenty mają charakter stricte polemiczny.</p> <p>Co do zarzutu obrazy prawa procesowego w zakresie reguł z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 k.p.k.</a>, które to podstawy dawały skarżącemu asumpt do powoływania się na błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się wskazanych uchybień procesowych przy dokonywaniu oceny dowodów. Zasada obiektywizmu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> obliguje do uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść jak i niekorzyść obwinionego. Zasada z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> dotyczy konieczności dokonywania przez sąd swobodnej, a nie dowolnej oceny dowodów. Zarzucając naruszenie tych dwóch norm, oprócz stwierdzenia o dokonaniu pobieżnej i niezgodnej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego analizy dowodów nie ma w apelacji (w tym i w części motywacyjnej) żadnego konkretnego odniesienia na płaszczyźnie wskazywanych dwóch powyższych norm do materiału dowodowego i dokonanych ocen przez Sąd I instancji. Trzeba wskazać, że analiza dowodów zeznań świadków jak i opinii biegłego nie ma znamion ani pobieżnej ani niezgodnej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Wystarczy odesłać autora apelacji do uzasadnienia pisemnego, które w uporządkowany sposób zawiera wyczerpującą analizę dowodów z zachowaniem zasad i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy nie podziela twierdzeń apelacji, jakoby zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności by ten materiał nie był wystarczającym do wydania orzeczenia w zakresie stawianego obwinionemu zarzutu, by niezbędne było korzystanie z opinii biegłego informatyka oraz przeprowadzenie eksperymentu procesowego z udziałem policjantów.</p> <p>Nadto stwierdzić należy, że wprawdzie sąd orzekający ma obowiązek przeprowadzania dodatkowych dowodów ale dopiero wówczas, gdy dokonując ich oceny uzna, że materiał dowodowy jest niepełny i nasuwa wątpliwości, co do stanu faktycznego sprawy, więc powinien być uzupełniony. Sąd I instancji uznał, że materiał dowodowy w tym konkretnym zakresie jest pełen a Sąd zobowiązany jest do przeprowadzania dalszych dowodów tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Innymi słowy w jakim jest to niezbędne dla prawidłowego wyrokowania” (wyrok SN 2003-05-28 OSNwSK 2003/1/1136).</p> <p>Nieuprawnione jest stanowisko, że każda inicjatywa dowodowa winna być bezkrytycznie akceptowana przez sąd. Jest zgoła inaczej, bo oddalenie wniosku dowodowego pozostaje uprawnieniem sądu, które wprost przewiduje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170 § 1 k.p.k.</a> Skoro sąd I instancji prawidłowo i przekonująco umotywował swoje stanowisko co do dowodów wnioskowanych przez obrońcę, to stanowisko takie w żadnym razie nie może dawać podstawy do wysunięcia zarzutu braku uwzględnienia okoliczności sprawy. Sąd I instancji oddalając w dniu 15 lutego 2023 r. wnioski dowodowe obrońcy swoje stanowisko prawidłowo, ze wskazaniem właściwych podstaw prawnych uzasadnił.</p> <p>Także Sąd Odwoławczy nie dostrzegł potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego w tym zakresie w toku postępowania odwoławczego.</p> <p>W konsekwencji , w ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Tym niemniej zaskarżony wyrok należało uchylić a postępowanie wobec obwinionego umorzyć z uwagi na przedawnienie orzekania.</p> <p>W niniejszej sprawie czyn zarzucany obwinionemu miał miejsce 19 lutego 2021r. Zatem w dniu 19 lutego 2024 r – z upływem 3 lat od jego popełnienia – nastąpiło przedawnienie orzekania w niniejszej sprawie.</p> <p>W sytuacji, gdy zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art.45§1</a> kw karalność wykroczenia ustała, stosownie do wymogu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art.5§1 pkt 4 kpw</a>, postępowanie umarza się (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2005r. , V KK 235/2005, OSNSK 2005, poz.1628).</p> <p>Z tych względów postępowanie umorzono a po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636)">art.636 kpk</a> kosztami obciążono Skarb Państwa.</p> </div>