II SAB/Wr 43/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, skargi kasacyjnej strony skarżącej, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II SAB 43/10, oddalającego skargę D.W., na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., w przedmiocie niepodjęcia czynności "do decyzji Nr [...]", postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2011 r. (sygn. akt II SAB 43/10) opisany w sentencji niniejszego orzeczenia wraz z uzasadnieniem, doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 listopada 2011 r. W dniu 29 listopada 2011 r. strona skarżąca wniosła od wspomnianego na wstępie wyroku skargę kasacyjną, którą sporządziła osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd – który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela – że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). Wniesiona przez stronę skarżącą skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, czy też doradcę podatkowego, zaś osoba podpisująca skargę nie wykazała by przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić.