IV SA/Po 169/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant Sekr.sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 listopada 2008 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, uchyla zaskarżoną decyzję /-/E.Kręcichwost – Durchowska /-/E. Makosz – Frymus /-/P. Miładowski UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta P. odmówił przyznania K. K. przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu szprychy w kwocie 4,00 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, iż udzielone skarżącemu wsparcie w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 30 czerwca 2008 r. jest odpowiednie do jego sytuacji finansowej, a także zgodne z celami i możliwościami pomocy społecznej. Ponadto organ zwrócił uwagę, iż wnioskowana pomoc nie jest niezbędną potrzebą życiową. W dniu [...] r. odwołanie od powyższej decyzji złożył K. K. dołączając do niego kserokopie dokumentów i artykułów prasowych. Decyzją z dnia [...] r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając w uzasadnieniu, iż skarżący otrzymuje szerokie wsparcie finansowe z MOPR, które zdaniem organu odwoławczego pozwala skarżącemu samodzielnie zaspokoić potrzeby życiowe w tym zakup szprych w kwocie 4 zł. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł K. K.. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Przeprowadzając kontrolę legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że organ odwoławczy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy powinien zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w ustawowym terminie. Warunkiem pozwalającym na przeprowadzenie merytorycznego postępowania odwoławczego od decyzji organu I instancji jest skuteczne wniesienie odwołania. O skuteczności odwołania decyduje zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 198 poz. 1025 ze zm. - dalej kpa). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, która korzysta z ochrony trwałości na podstawie art. 16 § 1 kpa. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia. W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wyjaśnił, kiedy została doręczona skarżącemu decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. Powyższe zachowanie organu odwoławczego uznać należy za nieprawidłowe w szczególności, iż organ I instancji poinformował SKO, że poczta nie dostarczyła zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] r. (dowód: pismo MOPR noszące datę [...] r.). Ponadto należy zauważyć, iż pomimo wezwania Sądu do nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji SKO udzieliło pismem z dnia [...] r. odpowiedzi, iż zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji nr [...] winno być dołączone do akt organu I instancji lub być w posiadaniu tamtejszego organu, a nie w posiadaniu tut. Kolegium. Ustosunkowując się do powyższego zauważyć należy, iż stosownie do art. 133 § 1 ppsa Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Podstawą orzekania Sądu jest więc materiał zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed organami obydwu instancji, przy czym przez akta sprawy administracyjnej należy rozumieć pełną dokumentację, stanowiącą dowód przeprowadzonych przez organy administracyjne i strony czynności prawnomaterialnych i procesowych, pozwalające na kontrolę prawidłowości ustaleń poczynionych w sprawie przez organy prowadzące postępowanie administracyjne, jak również ocenę zarzutów zawartych w skardze i w rezultacie kontrolę zgodności z prawem podjętego rozstrzygnięcia. Natomiast do przesalania kompletnych akt jest zobowiązany zgodnie z art. 54 § 2 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Dyspozycji tej w niniejszej sprawie SKO nie wykonało w pełni. To obowiązkiem organu odwoławczego, a nie Sądu jest ustalenie czy odwołanie zostało wniesione w terminie. W tych okolicznościach Sąd uznał, że organ odwoławczy wydał decyzję bez uprzedniego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających zasadnicze znaczenie w sprawie, czym naruszył przepisy postępowania co najmniej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, co skutkowało orzeczeniem jak w I sentencji wyroku. Przepisu art. 152 ppsa nie zastosowano uwagi na negatywny charakter zaskarżonych rozstrzygnięć. Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy ustali czy odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. zostało wniesione w terminie czy z jego uchybieniem. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/E. Makosz-Frymus /-/P. Miładowski