II SA/Wa 1982/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na Dyrektora Archiwum Głównego Akt Dawnych w przedmiocie odpłatnego udostępnienia akt cyfrowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu – M. G. – kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE M. G. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Dyrektora Archiwum Głównego Akt Dawnych (Dyrektor AGAD) w zakresie w jakim odpowiedział na wniosek skarżącego o udostępnienie materiału archiwalnego o sygn. [...] za pośrednictwem systemów teleinformatycznych wraz z metadanymi reprodukcji. Pismem z [...] marca 2021 r. poinformowano skarżącego, że Archiwum Główne Akt Dawnych nie posiada skanów do sygnatury [...] z zespołu [...] z [...]. Wskazano, co następuje "Możemy wykonać dla Pana usługę archiwalną w postaci zeskanowania całej jednostki archiwalnej. Koszt wykonania usługi skanowania wyniesie 17 stron z oryginału × 2 zł, zgodnie z Regulaminem Świadczenia usług archiwalnych (...)". Pismem Sądu z [...] lipca 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez doprecyzowanie skargi polegające na jednoznacznym wskazaniu, co jest przedmiotem skargi. Skarżący w piśmie z [...] lipca 2021 r., stanowiącym doprecyzowanie ww. skargi, wskazał, że "oskarżenia" zawarte w skardze są "przecież precyzyjne". Jak stwierdził skarżący, wskazał organ, który nie udostępnia materiału archiwalnego o sygn. [...] za pośrednictwem systemów teleinformatycznych wraz z metadanymi reprodukcji, a jest do tego zobowiązany na mocy ustawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Podstawowym kryterium, które określa i statuuje kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej, wyznaczony przez art. 3 § 2 p.p.s.a. Przepis ten enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi następuje, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie z tego powodu ma miejsce w szczególności wówczas gdy dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4) albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu ( art. 5). W ocenie Sądu zaskarżone w niniejszej sprawie działanie Dyrektora AGAD, stanowiące reakcję na wniosek skarżącego o udostępnienie materiału archiwalnego o sygn. [...] za pośrednictwem systemów teleinformatycznych wraz z metadanymi reprodukcji, nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż sprowadza się li tylko do kierowania do skarżącego, który wystąpił z powyższym wnioskiem, pism informacyjnych. Ponadto skarżący nie wymienił żadnego konkretnego aktu bądź czynności Dyrektora AGAD, które stanowiłyby przedmiot skargi złożonej do Sądu. Jedynie ubocznie wskazać należy, że stosownie do art. 107 § 1 Kpa. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Nie wszystkie jednak składniki decyzji, o których mowa w art. 107 § 1 Kpa., mają jednakowe znaczenie dla bytu prawnego decyzji. Jako minimum elementów traktuje się cztery składniki: określenie autora, określenie adresata, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby reprezentującej organ (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. SA 1163/81, OSPiKA 1982, nr 9-10, poz. 169 oraz J. Borkowski, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, s. 427 i następne). W sprawie niniejszej brak natomiast takiego pisma, które posiada minimum cech charakterystycznych dla decyzji administracyjnej. Niezbędnym bowiem elementem prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej jest przede wszystkim jej rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym. Jest to jeden z tych elementów składowych, bez którego decyzja nie może istnieć. Skargę należało zatem odrzucić z uwagi na fakt, że objęte skargą działanie Dyrektora AGAD nie należy do żadnych aktów bądź czynności, określonych treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kontroli sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi postanowił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..