II SA/Po 616/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić wniosek /-/ W. Batorowicz UZASADNIENIE Skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego - wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego – wiaty. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy wniosek nie został jednak w żaden sposób umotywowany. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne było właściwe uzasadnienie wniosku, które winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. Natomiast sporny wniosek nie został poparty stosownymi argumentami i dowodami. Nie można również zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Jakkolwiek w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania (por. postanowienie NSA z 14.03.2008 r., sygn. II OZ 217/08). Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Natomiast ze zgromadzonego w aktach administracyjnych sprawy materiału nie wynika, jakoby wykonanie zaskarżonej decyzji miało rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Podnoszone z kolei w postępowaniu odwoławczym argumenty, dotyczyły jedynie informacji na temat sposobu użytkowania spornego obiektu (składowanie posegregowanych elementów stalowych). W zgromadzonym w aktach sprawy materiale brak jakikolwiek ustaleń, których istnienie czyniłoby niniejszy wniosek zasadnym. Strona nie wykazała, istnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Natomiast, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, w świetle postanowień art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest brakiem formalnym w rozumieniu art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu, stąd wnioskodawca nie podlegał wezwaniu do jego uzupełniania (por. postanowienie NSA z 27.03.2007 r., sygn. II FZ 45/07). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz