II FSK 1982/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. P. s.c. C. C., I. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 września 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 511/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. P. s.c. C. C., I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 4 czerwca 2008 r. nr ... w przedmiocie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na restrukturyzację postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 511/08 odrzucił skargę W. P. spółki cywilnej C. C., I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 4 czerwca 2008 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc na restrukturyzację w formie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 2004 - 2007. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona uchybiła terminowi do wniesienia wpisu sądowego. Z akt sprawy wynika bowiem, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało stronie doręczone w dniu 29 lipca 2008 r., tym samym termin do uiszczenia należnego wpisu upływał w dniu 5 sierpnia 2008 r. Tymczasem strona uiściła wpis w dniu 6 sierpnia 2008 r. W ocenie Sąd pierwszej instancji spowodowało to konieczność zastosowania przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) i odrzucenie skargi. W skardze kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej zaskarżył w całości postanowienie Sądu i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz ponowne rozpatrzenia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazuje, że przyczyną uchybienia terminowi było doręczenie przesyłki pocztowej do Sekretariatu G. W. P. sp. o.o. nie zaś do bezpośrednio zainteresowanych. Ten fakt oraz nieobecność urlopowa głównej księgowej spowodowały omyłkowe opóźnienie w opłacie wpisu. Podkreśla, że z uwagi na brak środków finansowych na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika skarżący nie wnieśli do Sadu natychmiast wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami prawa. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o sformalizowanym charakterze. Ze względu na sformalizowany charakter skarga kasacyjna jest obwarowana przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Artykuł 176 p.p.s.a. wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania jakimi musi sprostać skarga kasacyjna. Po pierwsze, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz w art. 47 p.p.s.a., po drugie powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak któregoś z tych istotnych elementów określonych jako elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy. W świetle art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania sądowego. Oznacza to związanie tego Sądu zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które winny dotyczyć ocenianego wyroku. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga, więc nie tylko ich prawidłowego określenia w samej skardze, ale stosownie do art. 176 p.p.s.a. w ogóle ich przytoczenia. Przytoczenie zaś podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania, czy też oba te naruszenia łącznie. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem strony skarżącej przez Sąd, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1997 r., III CKN 29/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 96, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2004 r., FSK 41/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 9). Warunek przytoczenia podstaw zaskarżenia i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody, zmuszające Sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis prawa autor kasacji miał na uwadze, podnosząc zarzut nieokreślonego naruszenia prawa materialnego, czy też zarzut naruszenia nie wskazanych przepisów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji skarżącego i formułować za niego zarzutów pod adresem zaskarżonego wyroku (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2004 r., GSK 356/04, ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 72, s. 142). Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że tylko prawidłowe, zgodne z omawianym przepisem sporządzenie skargi kasacyjnej umożliwia wyznaczenie jej granic, w ramach których nastąpi rozpoznanie sprawy. Natomiast skarga, która nie spełnia tych wymagań będzie na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucona. Skargę kasacyjną będącą przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny sporządziła doradca podatkowy G. D.. Przygotowując ją nie tylko nie wskazała konkretnych artykułów, paragrafów, czy też innych jednostek redakcyjnych przepisu prawa materialnego, którego naruszenie zarzucała, ale nawet nie podała nazwy ustawy, w której przepisy te się znajdują. Nie sprecyzowała również, czy naruszenie przepisów to polega na błędnej wykładni, czy też niewłaściwym zastosowaniu. Nie pozwala to zatem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na skontrolowanie zasadności tak sformułowanych zarzutów. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a.