II SO/Wr 36/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku M. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi i akt sprawy do sądu postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 X 2021 r. M. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność tegoż organu w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz przedłożenia pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwania, przesyłka została doręczona w dniu 27 XII 2021 r. Pismem z dnia 30 XII 2021 r. M. M. oświadczył, że cofa wniosek z dnia 5 X 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić. Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej - ppsa) wniosek do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Powinien więc zawierać m.in. pełnomocnictwo do działania w imieniu strony (art. 37 ppsa). Według zaś art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ppsa, sąd odrzuca wniosek gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych wniosku. Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie do art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 ppsa, wniosek, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego wezwania, brak formalny oraz brak fiskalny wniosku nie zostały usunięte, co w świetle powołanych wyżej przepisów skutkuje odrzuceniem wniosku. Tym samym bezskuteczne pozostaje oświadczenie strony o cofnięciu wniosku. Oświadczenie tego rodzaju może być poddane ocenie Sądu tylko wówczas, gdy wniosek spełnia wymagania formalne, a tak w tym przypadku się nie stało. Mając zatem powyższe na uwadze, wniosek podlegał odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.