I SA/Gd 527/09
Административные суды2009-09-09
Номер дела
I SA/Gd 527/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Дата решения
2009-09-09
Тип
Postanowienie WSA w Gdańsku
Судьи
Sławomir Kozik
Резолютивная часть
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
UZASADNIENIE
H. M. w postępowaniu ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała na trudną sytuację swojego przedsiębiorstwa. Wyjaśniła, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, zatrudnia 17 osób. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że uzyskuje niewielkie dochody z tej działalności w wysokości [...] zł rocznie (na potwierdzenie powyższej okoliczności złożono PIT – 36 L). Skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi utratą płynności finansowej i może prowadzić do upadłości przedsiębiorstwa.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004).
Wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, że wnioskodawczyni poprzestała jedynie na podaniu wysokości osiągniętego dochodu z działalności gospodarczej za 2008 rok. Nie podano żadnych danych odnoszących się do majątku przedsiębiorstwa, posiadanych nieruchomości, środków trwałych, środków pieniężnych. Wnioskodawczyni nie przedstawiła również w żaden sposób swojej sytuacji rodzinnej – ilości osób, które pozostają we wspólnym gospodarstwie domowych oraz ewentualnych przychodów tych osób. Nie podała nadto informacji o kosztach utrzymania.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że brak jest dostatecznych informacji do oceny sytuacji materialnej i życiowej skarżącej. Sama informacja o dochodach
z działalności gospodarczej nie pozwala ocenić wpływu wykonania decyzji na sytuację majątkową wnioskodawczyni. Skarżąca nie podała nawet przybliżonych danych o aktywach, nie można więc ocenić, jakie są możliwości wyegzekwowania i jaki wpływ na sytuację przedsiębiorstwa wywrze wyegzekwowanie należności określonej decyzją. Skarżąca pominęła pozostałe okoliczności dotyczące jej sytuacji rodzinnej mogące rzutować na ocenę wniosku.
W tej sytuacji Sąd uznał, że brak podstaw do oceny wpływu ubytku finansowego związanego z egzekucją na sytuację życiową wnioskodawczyni. Skarżąca nie przedstawiła bowiem kompleksowo swej obecnej sytuacji życiowej, majątkowej, finansowej.
Zdaniem Sądu jedynie szczegółowe określenie sytuacji finansowej, jak i majątkowej wnioskodawczyni mogłoby umożliwić ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wpływu na wynik tego wpadkowego postępowania nie może mieć zaś, w ocenie Sądu, wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.