V SAB/Wa 12/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. I. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2009r., sygn. akt V SAB/Wa 13/09 na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. I. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2009r., sygn. akt V SAB/Wa 13/09. Wnioskiem z 12 listopada 2010r. skarżący zwrócił się o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną. Skarżący oświadczył, iż utrzymuje się z emerytury żony w wysokości 632 złotych oraz niewielkiego gospodarstwa rolnego o powierzchni 2 ha (0,40 ha przeliczeniowego). Ponadto posiada dom o powierzchni 220 m2. W rubryce 10 formularza skarżący wskazał również dochody dorosłego syna z tytułu stypendium doktoranckiego w wysokości 1700 złotych oraz wskazał, iż syn nie mieszka ze skarżącym i jest tylko zameldowany pod tym adresem. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenia urzędu skarbowego o wysokości dochodu za 2009 rok uzyskiwanego przez skarżącego w wysokości 0 złotych oraz jego żony w wysokości 8588,43 złotych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę w wysokości 632 złotych oraz z niewielkiego gospodarstwa rolnego po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Do dochodów skarżącego nie wliczono dochodów jego dorosłego syna, gdyż nie mieszka on ze skarżącym i w związku z tym uznano, że prowadzi on odrębne gospodarstwo domowe. Ponadto przy ocenie możliwości finansowych wzięto również pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.