II SA/Lu 469/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia [..] nr [..] w przedmiocie scalenia gruntów p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić J. S. cały uiszczony wpis od skargi. UZASADNIENIE J. S. złożyła skargę na decyzję Wojewody z dnia [..]., nr [..]w przedmiocie scalenia gruntów. Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2008 r. skarżąca została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobiera wpis w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zakreślonym terminie skarżąca uiściła wymagany wpis. W piśmie procesowym złożonym w dniu 28 sierpnia 2008 r. W. S. - pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę w niniejszej sprawie i wnosi o zwrot wpisu sądowego (k. 12-13 akta sądowe). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Pełnomocnik skarżącej skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a) p.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.