I SAB/Gl 21/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Winiarski, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę; UZASADNIENIE Pismem procesowym z dnia 14 września 2009 r. A S.A. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie wydania postanowienia w sprawie zażalenia z dnia [...] r. nr [...] na postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...]. Odpowiadając na skargę, pismem z dnia 2 października 2009 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. poinformowało, że przed wniesieniem skargi do Sądu, A S.A. nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy Kolegium wniosło o odrzucenie skargi. W tych ramach podniesiono nadto, iż w dniu 1 października 2009 r. rozpoznano wspomniane wyżej zażalenie wskutek czego, postanowieniem nr [...], uchylono w całości postanowienie Wójta Gminy P. nr [...] z dnia [...] r. Organ zauważyć więc, że skarga na bezczynność Kolegium jest w tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przedmiotem skargi na bezczynność organu administracji, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., jest zaniechanie wydania decyzji lub postanowienia, co do którego po stronie organu administracji istniał prawny obowiązek ich wydania. Kontrolą sądową jest w takim wypadku objęty brak określonego aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Trzeba w tej sprawie stwierdzić, że samoistną podstawą do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, u której podstaw leży zarzut bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., jest uprzednie, to jest przed złożeniem skargi, niewyczerpanie przez A S.A, instytucji skierowania do tegoż organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w postaci nieuprawnionego milczenia organu administracji. W przypadku bowiem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma zastosowania tryb zażaleniowy, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., wszak w stosunku do tego organu na gruncie obowiązujących przepisów nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, gdy zastosować zasadę autokontroli w działaniach organu administracji oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego przed sądowoadministracyjnym, strona skarżąca bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego ma proceduralny obowiązek uprzedniego wezwania tegoż organu do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do wywodzonego milczenia organu w zakresie wydania administracyjnego rozstrzygnięcia, przy zastosowaniu art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Co więcej, zrealizowanie tej czynności w sposób formalnoprawnie skuteczny nie jest ograniczone terminem, co wynika wprost z treści powołanego art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Co więcej, zrealizowanie tej czynności w sposób formalnoprawnie skuteczny nie jest ograniczone terminem, co wynika wprost z treści powołanego art. 52 § 4 P.p.s.a. Z kolei niewyczerpanie proceduralnego trybu wniesienia skargi skutkować musi jej odrzuceniem, a to po myśli art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Jedynie na marginesie wypada zauważyć, że postępowanie w przedmiocie bezczynności SKO w K. byłoby na chwilę obecną bezprzedmiotowe, jako że w wyniku wydania postanowienia z dnia [...] r. nr [...], rozstrzygnięto zażalenie skarżącej na postanowienie wierzyciela. W tych okolicznościach, stosownie do przepisów art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.