II OZ 1284/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 343/06 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 343/06 w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia oddalić zażalenie 1 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 343/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie S. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 343/06 w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu wskazano, że S. J. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2008 r., którym odrzucono jej skargę na decyzję SKO w Jeleniej Górze z dnia [...] lutego 2006 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] stycznia 2006 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji związanej z rozbudową budynku mieszkalnego oraz budową przyłączy kanalizacji sanitarnej. Postanowieniem z dnia 31 marca 2008 r., Sąd odrzucił powyższą skargę kasacyjną.. Postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tego Sądu z dnia 31 marca w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 25 maja 2008 r. skarżąca wniosła zażalenie na wyżej opisane postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2008 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 czerwca 2008 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2008 r. Pismem z dnia 20 czerwca 2008 r. skarżąca wniosła o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2008 r. Pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. referendarz sądowy poinformował skarżącą po raz kolejny, iż niezbędnym warunkiem do rozpatrzenia wniosku o prawo pomocy, jest jego złożenie na urzędowym formularzu PPF. Do powyższego pisma referendarza sądowego dołączono urzędowy formularz PPF. Wskazano dalej, że skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2008 r. Jak podał też Sąd Wojewódzki, skarżąca podjęła próbę uzyskania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 7 maja 2008 r., jednak pomimo licznych pouczeń Sądu, wniosek skarżącej o przyznanie tego prawa nie został rozpoznany, albowiem nie złożono go w przewidzianej przez prawo formie. Podano też, że w zapadłym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt II OZ 1148/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sytuacji, gdy sprawa dotycząca pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy została już wcześniej zakończona postanowieniem NSA to Sąd Wojewódzki po kolejnym bezskutecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego powinien był w pierwszej kolejności skorzystać z regulacji art. 220 § 3 p.p.s.a., zamiast wydawać ponownie postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła S. J., zarzucając Sądowi, że kierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie z dnia 25 maja 2008 r. nie dotarło do adresata i zostało wstrzymane w sądzie I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uzasadnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 tej ustawy stanowi z kolei, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał S. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 7 maja 2008 r. Wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 16 czerwca 2008 r. wraz z pouczeniem o siedmiodniowym terminie na dokonanie czynności oraz o rygorze odrzucenia środka zaskarżenia w razie uchybienia zakreślonemu terminowi, który upływał z dniem 23 czerwca 2008 r. We wskazanym terminie skarżąca żądania Sądu nie wykonała, zatem zasadnym było odrzucenie wniesionego zażalenia, zaś wydane w tym przedmiocie postanowienie w pełni odpowiada prawu. Zarzut dotyczący nieprzekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do NSA zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 7 maja 2008 r. jest nieuzasadniony. Zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Nie w każdym przypadku natomiast sąd ten jest zobowiązany do przekazania zażalenia do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Postępowanie zażaleniowe toczy się bowiem w dwóch etapach - wstępnym i rozpoznania zażalenia. Faza wstępna postępowania zażaleniowego zaczyna się przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Sąd ten bada zażalenie pod kątem formalnym tj. sprawdza czy m.in. zostało ono opłacone. Innymi słowy bada on jego dopuszczalność do rozpoznania przez NSA. Jeśli wszystkie warunki formalne są spełnione to oznacza to, że zażalenie jest dopuszczalne. Wówczas postępowanie jest kontynuowane - Sąd Wojewódzki przekazuje zażalenie do NSA, który bada zarzuty zażalenia (w/w faza rozpoznania zażalenia). Jeśli natomiast zażalenie nie spełnia wszystkich warunków formalnych (inn. słowy jest niedopuszczalne) to postępowanie zostaje zakończone przed sądem pierwszej instancji. W takiej sytuacji Sąd Wojewódzki wydaje postanowienie o odrzuceniu zażalenia. W przedmiotowej sprawie zażalenie nie zostało opłacone. Nieopłacenie wpisu oznacza, że zażalenie nie spełniało wszystkich wymagań formalnych (było niedopuszczalne). Prawidłowo zatem Sąd I instancji je odrzucił. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1