II FSK 226/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I SA/Op 74/11 w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2003 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić J. Z. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I SA/Op 74/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. Z. (dalej zwanego "skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2003 r. Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł skargę kasacyjną. Pismem z dnia 14 września 2013 r. skarżący cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (por. art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże sąd, jednakże uznaje się cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. To z kolei obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.