I FZ 439/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Sp. z o. o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 289/09, w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Sp. z o. o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 stycznia 2009 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 289/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania prawa pomocy P. Sp. z o.o. w Z. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona skarżąca w terminie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, ale i tak zachodziła podstawa do odrzucenia skargi z innego powodu, gdyż strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi wygasł ciążący na stronie obowiązek zapłaty wpisu od skargi, a tym samym brak było podstaw do przyznania wnioskowanego prawa pomocy. Strona nie wniosła ani skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi, ani nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, czyli nie podjęła dalszych czynności, z którymi wiąże się obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, dlatego Sąd nie mógł też rozpoznać tego wniosku co do istoty. WSA zaznaczył przy tym, że nie miał możliwości orzekania o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o udzielenie prawa pomocy zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) ze względu na bezprzedmiotowość tego wniosku, gdyż przepis ten dotyczy umorzenia postępowania sądowego w całości, a nie postępowania wszczętego wnioskiem o udzielenie prawa pomocy. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie oraz o zwolnienie jej z kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, że przedłożone przez nią postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z uwagi na jego bezskuteczność, są najbardziej wiarygodnymi dokumentami potwierdzającymi jej sytuację finansową i majątkową. Dodatkowo strona wskazała, że o wadliwości skarżonego postanowienia świadczy także fakt, że w czternastu sprawach z kilkudziesięciu zawisłych przed WSA, na podstawie tych samych dowodów i argumentów Sąd zwolnił ją z wniesienia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do argumentacji żalącego należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji nie badał czy w sprawie wystąpiły przesłanki wskazane w przepisie art. 246 u.p.p.s.a., a od których to uzależnione jest przyznanie prawa pomocy. W sprawie, z uwagi na prawomocne postanowienie odrzucające skargę podatnika, WSA uznał postępowanie w przedmiocie wniosku o udzielenie prawa pomocy za bezprzedmiotowe. Z taką oceną należy się zgodzić. Z akt sprawy bowiem jednoznacznie wynika, że postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nie uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci stosownego odpisu z KRS. Postanowienie to stało się zaś prawomocne, gdyż strona nie wniosła na nie skargi kasacyjnej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.