II AKa 298/23

Суды общей юрисдикции2024-04-22

Номер дела

II AKa 298/23

Дата решения

2024-04-22

Тип

SENTENCE

Судьи

Anna ZdziarskaEwa Jethon (PRESIDING_JUDGE)Ewa Leszczyńska-Furtak

Правовое основание

art. 554 § 2 k.p.k.

Текст решения

Sygn. akt II AKa 298/23 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>  Dnia 22 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA - Ewa Jethon (spr.) Sędziowie SA - Anna Zdziarska  SA - Ewa Leszczyńska-Furtak Protokolant Tomasz Wilk przy udziale Prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. sprawy z wniosku P. K.  o zadośćuczynienie na skutek apelacji wniesionej przez reprezentanta Skarbu Państwa Komendanta Stołecznego Policji  od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt VIII Ko 99/21 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy P. K. kwotę 240 (dwustu czterdziestu) złotych z tytułu zwrotu wydatków za ustanowienie pełnomocnika przed Sądem Apelacyjnym; 3. wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="6"/> <col width="22"/> <col width="131"/> <col width="131"/> <col width="8"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="32"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="13"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="3"> II AKa 298/23 </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie o sygn. akt VIII Ko 99/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> ☒ Reprezentanta Skarbu Państwa Komendanta Stołecznego Policji </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="9"> ☐ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="6"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="6"> co do kwoty zasądzonego zadośćuczynienia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="6"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="11"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="11"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="11"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="11"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="11"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="11"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="11"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="4"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="5"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. </td> <td> Wskazać oskarżonego. </td> <td colspan="7"> Wskazać fakt. </td> <td colspan="2"> Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. </td> <td> Wskazać oskarżonego. </td> <td colspan="7"> Wskazać fakt. </td> <td colspan="2"> Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="41"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="44"/> <col width="63"/> <col width="144"/> <col width="26"/> <col width="71"/> <col width="86"/> <col width="45"/> <col width="175"/> </colgroup> <tr> <td colspan="12"> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Wskazać fakt </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach uznania dowodu. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Wskazać fakt </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. </td> <td colspan="8"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="4"> </td> <td colspan="7"> Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym, że rozmiar doznanej przez wnioskodawcę krzywdy spowodowanej niewątpliwie niesłusznym zatrzymaniem w dniu 7 sierpnia 2020 r. uzasadnia zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 6 000 zł., podczas, gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku , że zasądzona przez Sąd kwota zadośćuczynienia jest rekompensatą niezmiernie wygórowaną </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Bezzasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, sprowadzony do zakwestionowania rozmiaru doznanej przez wnioskodawcę krzywdy spowodowanej niewątpliwie niesłusznym zatrzymaniem w dniu 7 sierpnia 2020 r. i uznania zasądzonego na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 6 000 zł., jako rekompensaty niezmiernie wygórowanej. Tak skonstruowany zarzut nie kwestionuje zatem wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 4)">art. 552§4 k.p.k.</a> przesłanki niewątpliwej niesłuszności zatrzymania a rozmiar krzywdy i wysokość zasądzonego zadośćuczynienia. Sąd I instancji prawidłowo wykazał zarówno niewątpliwą niesłuszność zatrzymania, jak i wynikającą z niego dla zatrzymanego krzywdę a w konsekwencji także jej zadośćuczynienie. Słusznie w tej mierze podzielił pogląd Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie zawarty w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2021r. sygn. II Kp 2331/20 o niezasadności i nieprawidłowości zatrzymania wnioskodawcy P. K.. Oceny tej dokonał zasadnie na tle wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244§1 k.p.k.</a>, który stanowi, że Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyśpieszonym. Oznacza to obligatoryjność łącznego spełnienia dwóch przesłanek - istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa oraz istnienia jednej z wymienionych przesłanek dodatkowych, dla możliwości zastosowanie środka przymusu w postaci zatrzymania. W stosunku do Wnioskodawcy P. K. nie zostały one spełnione. Biorąc pod uwagę czyn zarzucony P. K. w dacie zatrzymania, całkowicie nieuzasadnione było założenie możliwości jego ukrywania się, ucieczki, czy tym bardziej zatarcia śladów przestępstwa, zważywszy na to, że nie stawiał on czynnego, dotkliwego oporu fizycznego, nie podejmował żadnych działań mających na celu zatarcie śladów przestępstwa. Trafnie Sąd Okręgowy też wywiódł, odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2006 roku, sygn. I KZP 5/06, że: „przy ocenie kwestii niewątpliwie niesłusznego zatrzymania w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 4)">art. 552 § 4 KPK</a> sąd powinien mieć na uwadze, czy zastosowanie tego środka przymusu procesowego nastąpiło z obrazą przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 27)">rozdziału 27 Kodeksu postępowania karnego</a>, a tym samym, czy spowodował on dolegliwość, jakiej osoba zatrzymana nie powinna była doznać, analizując to zagadnienie w aspekcie całokształtu okoliczności zaistniałych w sprawie, w której doszło do zatrzymania, a znanych w dacie orzekania w przedmiocie odszkodowania i zadośćuczynienia, w tym także z uwzględnieniem prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, w której nastąpiło zatrzymanie, jeżeli takowe już zapadło (…).” – stwierdził, że właśnie w sprawie P. K. zapadło postanowienie o umorzeniu postępowania karnego. Także kwestionowana przez skarżącego kwota 6000 zł zasądzonego zadośćuczynienia została przez Sąd Okręgowy wykazana poprzez ustalenie rozmiaru doznanej przez zatrzymanego tym faktem krzywdy. Przede wszystkim wskazał, że P. K. zatrzymany był przez prawie 24 godziny, w trakcie którego skuto mu ręce kajdankami, przebywał w niehigienicznych, uciążliwych warunkach. Trudno zatem także zasadnie i skutecznie kwestionować ustalenie, że zatrzymanie wywarło na nim negatywny skutek psychiczny, gdy ponadto wnioskodawcy nie poinformowano natychmiast o podstawach zatrzymania - funkcjonariusze dopiero o wielokrotnych pytaniach zatrzymanego wskazali podstawę prawną zatrzymania. Niezasadne są także argumenty odnoszące się do podstawy prawnej i kryteriów ustalonego zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy wszak stwierdził, że „wysokość zadośćuczynienia wyznaczają dwie granice: z jednej strony musi ono przedstawiać wartość ekonomicznie odczuwalną; z drugiej zaś powinno być utrzymane w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej. Zasada umiarkowanego, a przy tym wyważonego i sprawiedliwego rozmiaru zadośćuczynienia łączy się z wysokością stopy życiowej społeczeństwa, gdyż zarówno ocena, czy jest ono realne, czy nie nadmierne, pozostawać musi w związku z poziomem życia (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 7.02.2008r., II AKa 22/08, Lex nr 410351; wyrok SN z dnia 4.02.2008r., III KK 349/07, Lex nr 395071)” str. 7 uzasadnienia. Niecelowe stało się przedstawianie argumentacji przez skarżącego, w istocie stanowiącej powielenie argumentacji uzasadnienia sądu. Trudno zatem skutecznie podważyć ustalenie Sądu, że kwota 6.000,00 zł jest adekwatna do długości i sposobu zatrzymania P. K. i oraz dolegliwości psychicznych i fizycznych jakich doświadczył. Nietrafnie także kwestionuje skarżący w swojej argumentacji podstawę prawną rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował kryteria wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a> ustalając kwotę zadośćuczynienia. Uznał, że w sposób optymalny rekompensuje krzywdy doznane w związku z zatrzymaniem i jest odpowiednia w rozumieniu tego przepisu. Zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny i judykatury (tak np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2005 r., V KK 413/04, LEX nr 149653), „dla wykładni pojęcia zadośćuczynienie, o jakim mowa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552)">art. 552 k.p.k.</a>, miarodajne są przepisy prawa cywilnego materialnego”. Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art.448 k.c.</a> stanowią niezależne podstawy dochodzenia roszczeń. Dominuje pogląd, uznający przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a> za lex specialis wobec ogólnej regulacji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> Także orzecznictwo dotyczące sposobu określania zadośćuczynienia dochodzonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552)">art.552 k.p.k.</a> ukształtowane zostało w odniesieniu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art.445 k.c.</a> Argumentacja prawna Sądu Okręgowego zaprezentowana w tym zakresie jest zatem trafna. Podzielając ustalenia Sądu I instancji, uznano zarzut apelacyjny za niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I poprzez obniżenie kwoty przyznanego zadośćuczynienia </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Skarżący nie wykazał, aby zasądzona kwota 6000 zł za krzywdę wynikła z 24 godzinnego zatrzymania, jego okoliczności i skutków, była nadmierna. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>). </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> 1 </td> <td colspan="9"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="9"/> </tr> <tr> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> 1. </td> <td colspan="9"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="9"/> </tr> <tr> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach zmiany. </td> </tr> <tr> <td colspan="9"/> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> 4. </td> <td colspan="9"> Konieczność warunkowego umorzenia postępowania </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> 5. </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="6"> Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. </td> <td colspan="4"> Przytoczyć okoliczności. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Wskazać oskarżonego. </td> <td colspan="3"> Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. </td> <td colspan="3"> Przytoczyć okoliczności. </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> 2 </td> <td colspan="3">  Na podstawie § 11 ust.6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dni 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy P. K. kwotę 240 złotych z tytułu zwrotu wydatków za ustanowienie pełnomocnika przed Sądem Apelacyjnym.  Orzeczenie o zwolnieniu od kosztów sądowych wnika z treści art. 554§4k.p.k. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Anna Zdziarska Ewa Jethon Ewa Leszczyńska-Furtak </td> </tr> </table> </div>