II OSK 1600/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta m.st.Warszawy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wa 57/08 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi [...] Sp. z.o.o. [...] na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wa 57/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi [...] Sp. z.o.o. [...] na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" występuje w szczególności wówczas, gdy w rezultacie skorzystania przez organ, którego bezczynność została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy, dojdzie do wydania żądanego przez skarżącego rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nastąpiła, bowiem po wniesieniu skargi na bezczynność organu, Prezydent m.st. Warszawy rozpoznał wniosek skarżącego i w dniu [...] lipca 2008r. wydał decyzję Nr [...]ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Podał, że wbrew stanowisku prezentowanemu przez organ nie stało się tak na skutek ustania okoliczności, które miałyby uzasadniać stan jego bezczynności tj. uzyskania wewnętrznych opinii jednostek organizacyjnych. Potrzeba ich uzyskania nie wynikała bowiem z przepisów prawa, które należy stosować przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Sąd stwierdził, iż wydanie w/w decyzji nastąpiło w następstwie zastosowania przez organ procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika Prezydent m.st. Warszawy zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 3 § 1 i 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wykroczenie przez Sąd poza kompetencje kontroli czynności organu i przedstawienie nieopartego na aktach sprawy ustalenia, iż wydanie decyzji przez Prezydenta m.st. Warszawy o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...].07.2008r. nastąpiło w następstwie zastosowania przez organ procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz poprzez wykroczenie przez Sąd poza kompetencje kontroli czynności organu w sprawach ze skargi na bezczynność organu, w których sąd administracyjny bada (co wynika z treści art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), okoliczność czy w danej sprawie została wydana decyzja kończąca to postępowanie czy też organ pozostaje w stanie bezczynności w dacie orzekania, art. 133 § 1 w zw. z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez oparcie orzeczenia na okoliczności faktycznej nieistniejącej a tym samym nie znajdującej oparcia w aktach sprawy i przyjęcie, iż wydanie decyzji przez Prezydenta m.st. Warszawy o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...].07.2008r. nastąpiło w następstwie zastosowania przez organ procedury przewidzianej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z jednoczesnym nieudzieleniem wyjaśnienia w treści uzasadnienia orzeczenia, na czym polegała rzekomo zastosowana procedura przewidziana w tym przepisie, art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez umorzenie postępowania sądowego w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny sprawy, art. 151 w zw. z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie ww. przepisów do oceny stanu faktycznego spawy, i nieoddalenie skargi w sytuacji, gdy przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd organ zakończył postępowanie administracyjne wydając decyzję oraz naruszenie prawa materialnego, tj. - art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż wydanie decyzji przez Prezydenta m.st. Warszawy o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nastąpiło w następstwie uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz Prezydenta m.st. Warszawy kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i oddalenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 3 § 1 i 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wykroczenie przez Sąd poza kompetencje kontroli czynności organu i przedstawienie nieopartego na aktach sprawy ustalenia, iż wydanie decyzji przez Prezydenta m.st. Warszawy o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...].07.2008r. nastąpiło w następstwie zastosowania przez organ procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz poprzez wykroczenie przez Sąd poza kompetencje kontroli czynności organu w sprawach ze skargi na bezczynność organu, w których sąd administracyjny bada (co wynika z treści art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), okoliczność czy w danej sprawie została wydana decyzja kończąca to postępowanie czy też organ pozostaje w stanie bezczynności w dacie orzekania nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] nie została wydana we wskazanym w art. 54 § 3 p.p.s.a. trybie autokontroli, ale w wyniku załatwienia sprawy (w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego wydanie powyższego orzeczenia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.). Kwestia oceny podstawy wydania decyzji przez organ ma znaczenie wtórne. Istotne z punktu widzenia bezczynności organu, a ta jest przedmiotem oceny sądu, jest stwierdzenie czy do czasu wydania orzeczenia przez sąd, organ rozpoznał wniosek strony. Błędne ustalenie Sądu, że decyzja została wydana w następstwie autokontroli, a nie na skutek załatwienia sprawy nie zmienia faktu, że Prezydent m.st. Warszawy wydając decyzję nr [...], nie pozostawał w bezczynności. Z akt sprawy wynika bowiem, iż załatwił on sprawę merytorycznie. W takiej zaś sytuacji zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej są również nieuzasadnione. Jednocześnie nie było podstaw do oddalenia skargi, która w momencie składania do sądu była zasadna. W takim stanie rzeczy stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu i dlatego skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.