II OSK 1029/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. B. o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1842/08 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1842/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. uchylającą decyzję Wojewody M. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] i odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. B., reprezentowana przez adwokata P. S.. Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia przepisów prawa procesowego przez organ administracji w toku postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 8 i art. 98 § 1 k.p.a., art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 10 § 1 k.p.a., art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, art. 84 § 1 i art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym: - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 192 p.p.s.a., z uwagi na oddalenie nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2066/08 skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008, nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza W. nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. o warunkach zabudowy, na podstawie której wydano pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie. - na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 w związku z art. 192 p.p.s.a. z uwagi na ujawnienie się czynów, których ustalenie w drodze karnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a które są przedmiotem postępowań karnych prowadzonych przez Prokuraturę Rejonową w W., sygn. akt 2 Ds. [...] i 2 Ds. [...]. Pełnomocnik skarżącej wniósł o zwrócenie się do Prokuratury Rejonowej w W. celem ustalenia co dokładnie jest przedmiotem postępowania karnego i jaki jest jego stan. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Burmistrza W. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. spowoduje, że powstanie możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w stosunku do postępowania zakończonego decyzją Starosty W. o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] 2 marca 2007 r. Odnośnie "karnej" przesłanki wznowienia postępowania skarżąca wskazała, że jej istnienie uprawdopodobnione jest pismami prokuratury Rejonowej w Wołominie, która zwracała się o wypożyczenie akt do Sądu I instancji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną [...] Sp. j., reprezentowana przez radcę prawnego P. G., wniosła o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania. Uczestnik postępowania wskazał, iż nie jest mu znany fakt prowadzenia postępowania karnego w związku z decyzją ocenianą w niniejszej sprawie. Nadto podniósł, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu spowoduje możliwość wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Jednakże możliwość wznowienia postępowania – w ocenie uczestnika postępowania - nie jest powodem do zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123 -125 p.p.s.a., ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, Sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006 s., 285). Powyższe unormowanie dotyczy fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w razie wystąpienia w sprawie kwestii prejudycjalnej, tj. sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia w innym postępowaniu może wpływać na wynik niniejszego postępowania. Ocena w tym zakresie pozostawiona została uznaniu Sądu. A zatem, Sąd może zawiesić postępowanie, o ile po rozważeniu wszelkich okoliczności sprawy dojdzie do przekonania, że konieczność taka zachodzi. Stosownie zaś do art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ze względu na toczące się postępowanie w sprawie karnej, także nie jest obligatoryjne. Wyraz "może" zawarty w dyspozycji powyższego przepisu wskazuje na to, iż zawieszenie postępowania sądowego zależy od uznania Sądu. Zawieszenie to, wpływające na czas trwania rozpoznawania sprawy, jest uzasadnione tylko wtedy, jeżeli ustalenie czynu (przestępstwa) w drodze karnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygniecie sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy karnej musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Przedmiotowa sprawa może zostać zakończona wydaniem orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny bez potrzeby zawieszania postępowania. M. B. przesłanki zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. upatruje w wydaniu nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 2066/08, którym oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza W. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. Wprawdzie należy zgodzić się ze skarżącą, że ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Burmistrza W. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. może stanowić przesłankę wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. postępowania zakończonego decyzją Starosty W. nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. o udzieleniu o pozwolenia na budowę, jednakże okoliczność ta nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Od wyniku postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy nie jest bowiem uzależnione rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w postępowaniu kasacyjnym. O ile w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o ustaleniu warunków zabudowy można rozważać w aspekcie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. (naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.), to w postępowaniu kasacyjnym kwestie te podlegają ocenie jeśli w skardze kasacyjnej postanowiono odpowiedni zarzut w tym zakresie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na charakter i istotę postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. W niniejszej sprawie w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji skarżąca wskazywała na istnienie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza Wołomina o warunkach zabudowy nr [...] z dnia[...] maja 2006 r. Podkreślić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mając na uwadze stan faktyczny i prawny istniejący na dzień wydania decyzji zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji. Rozpoznanie skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie zależy od rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza W. z dnia [...] maja 2006 r. o warunkach zabudowy. Przedmiotowa sprawa nie dotyczy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty W. z dnia [...] marca 2007 r. lecz stwierdzenia nieważności tej decyzji. Wznowienie postępowania administracyjnego i stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej oparte są na odmiennych przesłankach. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Nadto zaznaczyć należy, iż skarżąca nie wskazała jakie czyny karne są przedmiotem postępowania przed Prokuraturą Rejonową w W. oraz jaki wpływ mogą wywrzeć te postępowania na rozpoznanie skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 192 w związku art. 125 § 1 pkt 1 i 2, art. 131 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. .