II SA/Łd 309/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski (spr.) Asesor WSA Tomasz Porczyński Protokolant St. asystent sędziego Marcelina Niewiadomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2022 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 7 lutego 2022 r. nr 33/2022 znak GPB-III.7721.4.2022 AG w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę. dc UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 7 lutego 2022 r. nr 33/2022, znak [...] Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołania T. K. od decyzji Starosty Łaskiego nr 803/2021 z dnia 13 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy decyzję zgłaszającą sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na "remoncie częściowo więźby dachowej na budynku gospodarczym (...) i budynku chlewni" na działce o nr ewid. [...] w miejscowości N. [...] (obręb K. i [...]) , gm. S., objętych zgłoszeniem T.K. złożonym w dniu 26.11.2021 r. Jak wynika z akt sprawy dnia 26 listopada 2021 r. do Starostwa Powiatowego w Łasku, wpłynęło złożone przez T. K. zgłoszenie dotyczące zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na "remoncie częściowo więźby dachowej na budynku gospodarczym (...) i budynku chlewni" na działce o nr ewid. [...] w miejscowości N. [...] (obręb K. i [...]) , gm. S.. W zgłoszeniu Inwestor zawarł informację o rodzaju zakresu i sposobie wykonywania robót budowlanych. Zgodnie z podaną informacją Inwestor planuje "remont częściowo więźby dachowej i pokrycia dachowego na budynku gospodarczym. Na budynkach gospodarczych nastąpiła częściowa wymiana więźby dachowej oraz częściowo wymiana poszycia dachu na budynku gospodarczym i budynku chlewni". Decyzją z dnia 13 grudnia 2021 r., Starosta Łaski na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy prawo budowlane wniósł sprzeciw wobec zgłoszonej inwestycji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że zakres prac objętych zgłoszeniem nie mieści się w katalogu obiektów i robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę zawartych w art. 29 ustawy prawo budowlane natomiast dotyczy wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto organ II instancji wskazał że decyzjami z dnia 13 lipca 2021 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łasku. Nakazał rozebranie więźby dachowej i jej odbudowanie po katastrofie budowlanej. W odwołaniu od tej decyzji T. K. zakwestionował zasadność zgłoszonego sprzeciwu podnosząc, że w sprawie nie może być mowy o "odbudowie" ponieważ oba budynki jak i wymagające naprawy – remontu ich części istnieją. Ponadto skarżący opisał stan faktyczny sprawy. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia 7 lutego 2022 r., Wojewoda Łódzki na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 30 ust. 6 pkt 1 oraz art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2021 r., 2351 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o budowie, należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Organ II instancji przytoczył także art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, wskazując, że za remont uważane są tylko takie roboty budowlane, które są wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym i ich celem jest odtworzeniu stanu pierwotnego, takiego który istniał, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Organ II instancji podniósł, że z materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie wynika, iż zgodnie z decyzjami: nr 66/2021 i nr 65/2021 wydanymi przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łasku, inwestorowi została nakazana rozbiórka więźby dachowej, ścianek kolankowych od strony południowej i północnej do wysokości stropu, a także rozbiórka ścian szczytowych do wysokości stropu, w budynku chlewni i budynku gospodarczym - przechowalni owoców. W związku z powyższym, po wykonaniu nakazu rozbiórki, w następnej kolejności zostanie wykonana odbudowa, czyli "powstanie nowa substancja budowlana" - nowa więźba dachowa na obydwu budynkach, nowe ścianki kolankowe i nowe ściany szczytowe od wysokości stropu. Organ wskazał, że obiekt budowlany wymagający odbudowy najczęściej w całości lub w części nie spełnia już swoich funkcji użytkowych z uwagi na nadmierne zużycie lub zniszczenie swej substancji. Remont natomiast ma zapobiec na przyszłość jego degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu. Na powyższą decyzję Wojewody Łódzkiego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, złożył T. K., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego i poprzedzającej ją decyzji Starosty Łaskiego. W skardze podniósł on, że organy administracji nie prawidłowo interpretują pojęcia remont i odbudowa uważa on, że odbudowa może dotyczyć jedynie całego budynku a nie jego fragmentu w postaci ścian i więźby dachowej. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa sprawa została rozpoznania na posiedzeniu jawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 2095 z zm - ustawa covidowa), który stanowi, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji doszedł do przekonania, że zostały one wydane zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy skarżący może wyremontować czy też musi odbudować, po wykonaniu nakazu rozbiórki, na dwóch budynkach nowych więźb dachowych, nowych ścianek kolankowych i nowych ścian szczytowych od wysokości stropu. Spór sprowadza się do definicji remontu i odbudowy. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 z zm. – p.b.). Zgodnie z art. 3 pkt 8 p.b. Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym, natomiast w myśl art. 3 pkt 6 p.b. ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Stosownie do treści art. 30 ust. 6 pkt 1 p.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podziela stanowisko organów administracji , że zakres prac objętych zgłoszeniem nie mieści się w katalogu obiektów i robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę zawartych w art. 29 ustawy p.b. natomiast dotyczy wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd pragnie zauważyć, że zasadnicza różnica między remontem a odbudową wynika z występującego w przypadku odbudowy faktu uprzedniego w stosunku do samego aktu odtworzenia – rozebrania określonych fragmentów obiektu. Rozebranie takie wyklucza potraktowanie całości robót jako odtwarzających stan pierwotny, o których mowa w definicji terminu "remont". W takiej sytuacji doszłoby bowiem do remontu czegoś, co nie istnieje, gdyż zostało uprzednio rozebrane. W powyższej sprawie nie ma wątpliwości, że doszło do rozebrania fragmentów budynków. Odtworzenie, obejmujące rozebranie, a następnie "odtworzenie właściwe", wiąże się z pojęciem odbudowy. Sąd pragnie zauważyć, że remont ma zapobiec w przyszłości jego degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu. Natomiast obiekt budowlany wymagający odbudowy najczęściej w całości lub w części nie spełnia już swoich funkcji użytkowych z uwagi na nadmierne zużycie lub zniszczenie swej substancji Wobec powyższego należy uznać, że Wojewoda Łódzki prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu I instancji zgłaszającą sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na "remoncie częściowo więźby dachowej na budynku gospodarczym (...) i budynku chlewni" na działce o nr ewid. [...] w miejscowości N. [...] (obręb K. i [...]) , gm. S., objętych zgłoszeniem T.K. złożonym w dniu 26.11.2021 r., gdyż faktycznie skarżący dokonuje odbudowy fragmentów budynków a nie je remontuje. W konsekwencji sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. dc