V SA/Wa 218/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na rozstrzygnięcie Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie" postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 28 lipca 2008r. zatytułowanym "prośba" skarżący J. K. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści przepisów art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej. Powołana ustawa wprowadza ograniczenia właściwości sądu administracyjnego przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądu administracyjnego, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Z uwagi na fakt, że Fundacja "Polsko-Niemieckie Pojednanie" nie jest organem administracji publicznej jej decyzje nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art.3 p.p.s.a. Działalność Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte w dniu 16 października 1991 r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań nazistowskich nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej (uchwała NSA z 3.12.2001r. sygn. akt OPS 3/01, ONSA 2002/3/99). Rozstrzygnięcia Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań nazistowskich nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie". Odnosząc się do pisma z 5 sierpnia 2009r. wskazać należy, iż skarżący nie ma możliwości dochodzenia swoich roszczeń przed sądami administracyjnymi (co zostało obszernie wyjaśnione powyżej), a zatem wszelkie wnioski skarżącego w tym postępowaniu nie przyniosą żadnego efektu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.