IV SO/Gl 9/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. W. na Stowarzyszenie A – Zarząd Oddziału w K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Stowarzyszeniu A – Zarząd Oddziału w K. za nieprzekazanie skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w przedmiocie informacji publicznej postanawia : przywrócić skarżącemu termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SO/Gl 9/09 UZASADNIENIE Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SO/Gl 9/09 odrzucono wniosek skarżącego w przedmiocie wymierzenia grzywny Stowarzyszeniu A – Zarząd Oddziału w K. za nieprzekazanie skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w przedmiocie informacji publicznej. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu z błędnym pouczeniem, iż przysługuje od niego środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, w rezultacie czego strona skarżąca zaskarżyła je skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten postanowieniem z dnia 06 listopada 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną, pouczając skarżącego , iż prawidłowym środkiem odwoławczym w tym przypadku jest zażalenie. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 listopada 2009 r.. W dniu 26 listopada 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, motywując, iż na skutek błędnego pouczenia Sądu I instancji wniósł skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, jak i równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w terminie, a skarżący uprawdopodobniła stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała przez cały czas, aż do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W rozpatrywanej sprawie należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., czyli przesłanka dokonania czynności w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak i przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.