I SA/Lu 30/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Irena Szarewicz- Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika o przyzywanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia bez rozpatrzenia wniosku o umorzenie zaległego podatku postanawia: - odmówić przyznania wynagrodzenia. UZASADNIENIE W dniu 20 grudnia 2012 r. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2012 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o umorzenie zaległego podatku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów postępowania sądowego oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r., tutejszy Sąd przyznał B. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r., oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I tutejszego Sądu, z dnia 26 sierpnia 2013 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego – adwokat A. K. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 18 września 2013 r. Powyższy termin upłynął bezskutecznie. W dniu 3 września 2013 r., pełnomocnik skarżącego złożył podatnie o umożliwienie mu sporządzenia fotokopii ze wskazanych kart akt sprawy. Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi postanowieniem z dnia 24 października 2013 r., tutejszy Sąd odrzucił skargę B. B. Przedmiotowe postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 listopada 2013r. W dniu 19 listopada 2013r., pełnomocnik skarżącego złożył pismo w którym wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną B. B. w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie precyzując jednak jakiego rodzaju pomocy udzielił skarżącemu w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik odebrał skierowaną do niego korespondencję: wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (który nie został opłacony) i postanowienie o odrzuceniu skargi oraz złożył podatnie o umożliwienie mu sporządzenia fotokopii ze wskazanych kart z akt spraw. Należy podnieść, iż pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie wskazane art. 250 ppsa., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04; post. NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 341/08). Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie podjął w imieniu skarżącego żadnych czynności procesowych - nie złożył jakiegokolwiek wniosku procesowego, nie przedstawił stanowiska w sprawie, a jedynie odebrał wezwanie i postanowienie i złożył podanie o sporządzenie fotokopii kart z akt sprawy, to jego działanie nie jest wystarczające dla uznania, że pomoc prawna z urzędu, za którą należałoby się wynagrodzenie, została stronie rzeczywiście udzielona. Należy podkreślić, że art. 250 ppsa nie nakłada na Sąd obowiązku uwzględniania każdego wniosku o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi, a także przypomnieć, że jako dysponent środków publicznych Sąd odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Czynności polegające na poinformowaniu strony o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu, zapoznaniu się z aktami sprawy i ich analizie, czy też udzieleniu stronie informacji telefoniczne, same w sobie - bez podjęcia dalszych czynności procesowych - nie są wystarczające do uznania, że pomoc prawna z urzędu została stronie rzeczywiście udzielona (podobnie np. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt I OZ 790/11. Niepublikowane. Dostępne: www.nsa.gov.pl, LEX nr 1069714 i z dnia 27 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 865/12. Niepublikowane.). Zapoznanie się z aktami sprawy i ich analiza, odebranie korespondencji, to jedynie czynności poprzedzające faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej. W postępowaniu powinny one znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy, poprzez wyrażenie przez pełnomocnika stanowiska w sprawie oraz w razie potrzeby złożenie w imieniu strony niezbędnych wniosków procesowych. W związku z powyższym Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do przyznania adwokatowi A. K. wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.