I FSK 1499/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej V. sp. z o.o. z/s w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 973/08 w sprawie ze skargi V. sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 19 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 maja 2008r., sygn. akt III SA/Wa 973/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę V. sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 19 lutego 2008r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oraz zwrócił skarżącej kwotę uiszczoną tytułem wpisu sądowego w niniejszej sprawie. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji – przytaczając stan faktyczny sprawy podał, że zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru zaskarżona decyzja została stronie doręczona dnia 21 lutego 2008r. Z uwagi na to, że termin do złożenia skargi na tę decyzję upłynął z dniem 25 marca 2008r., a skarga podatnika została nadana listem poleconym dnia 26 marca 2008r., Sąd przyjął, że należało ją uznać za spóźnioną i odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.". Strona zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wskutek uznania, że skarga na decyzję organu odwoławczego została złożona po upływie terminu przewidzianego w ustawie. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podnosił, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wskazano błędną datę jej doręczenia. Pełnomocnik spółki zwrócił uwagę, że data w miejscu potwierdzenia odbioru przesyłki przez panią B. J. – pracownicę spółki oraz w miejscu podpisu doręczającego są wpisane tym samym charakterem pisma (prawdopodobnie doręczającego), innym, niż charakter pisma B. J. Jednocześnie autor skargi kasacyjnej wskazał, że przesyłka polecona R-[...] została spółce doręczona w dniu 25 lutego 2008r., co wynika po pierwsze z oświadczeń B. J. i K. K., które podpisały odpowiednio kartę doręczeń przesyłek poleconych i zwrotne potwierdzenie odbioru. Ww. datę doręczenia spornej przesyłki potwierdziła także Poczta Polska w piśmie z dnia 16 czerwca 2008r., do którego dołączono także kopię karty doręczeń z tego dnia (25 lutego 2008r.). W związku z powyższym pełnomocnik spółki stwierdził, że termin do złożenia skargi na decyzję organu odwoławczego upływał dnia 26 marca 2008r., a zatem bezzasadne było odrzucenie tejże skargi jako spóźnionej przez Sąd pierwszej instancji. Przy tak sformułowanych zarzutach autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie kwestionowanego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygając w zakresie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oparł się na aktach administracyjnych nadesłanych przez organ podatkowy i na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej odpis kwestionowanej decyzji stwierdził, że skargę złożono po upływie terminu przewidzianego w ustawie. Tymczasem w skardze kasacyjnej strona, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., poddaje w wątpliwość stan faktyczny, na podstawie którego ten Sąd orzekał i próbuje wykazać, że skuteczne doręczenie spornej przesyłki nastąpiło nie – jak twierdzi Sąd, i na co wskazują akta administracyjne (karta 85 a) – 21 lutego 2008r., a 25 lutego tego roku, która to data zdaniem strony jest datą początkową trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Ze skargą kasacyjną pełnomocnik strony nadesłał także pismo Poczty Polskiej z dnia 16 czerwca 2008r., nr UP Wa-wa79/R/04/08, oświadczenia zatrudnionych w skarżącej spółce pracownic sekretariatu, które odebrały przesyłkę oraz kopię karty doręczeń listów poleconych datowaną na dzień 25 lutego 2008r., które to materiały – jak się wydaje – podważają prawidłowość ustalonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie daty doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. Z treści bowiem ww. pisma Poczty Polskiej wynika, że przesyłka polecona [...] nadana 20 lutego 2008r. w UP Warszawa 86 na adres: [...], została doręczona adresatowi 25 lutego 2008r. i jej odbiór pokwitował pracownik sekretariatu p. K. Należy jednak zwrócić uwagę, że oznaczenie przesyłki poleconej różni się od oznaczenia wpisanego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz w karcie doręczeń, zawiera bowiem na końcu dodatkową cyfrę – 1. Nadto ze zwrotnego potwierdzenia odbioru listu poleconego wynika, że odbiór spornej przesyłki pokwitowała p. B. J., tymczasem zaprzecza temu treść ww. pisma Poczty Polskiej. Rozbieżności co do tego faktu pojawiają się także w samej skardze kasacyjnej, gdzie na tej samej stronie (str. 3) pełnomocnik skarżącej wskazuje, że p. J. złożyła podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a następnie podaje, że potwierdzenie to pokwitowała p. K., zaś p. J. podpisała kartę doręczeń, przy czym na kopii tejże karty w rzeczywistości widnieje podpis p. K. Dodatkowo autor skargi kasacyjnej wywodzi, że data odbioru przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu w miejscu podpisu odbierającego i w miejscu podpisu doręczającego prawdopodobnie została błędnie wpisana przez pracownika poczty (ten sam charakter pisma). Należy przy tym zwrócić uwagę, że data ta jest zgodna ze stemplem pocztowym określającym dzień zwrotu potwierdzenia do placówki pocztowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób jest rozstrzygać o prawidłowości kwestionowanego postanowienia Sądu pierwszej instancji bez uwzględnienia okoliczności podnoszonych przez stronę w skardze kasacyjnej, a wyjaśnienie powstałych na tym tle wątpliwości jest kwestią kluczową dla ustalenia właściwej daty doręczenia stronie skarżonej decyzji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpatrując niniejszą sprawę powinien zwrócić uwagę na zasygnalizowane przez tutejszy Sąd rozbieżności co do stanu faktycznego. Zaniechanie w tym zakresie i przesądzenie wszelkich niejasności na niekorzyść strony bez uprzedniego ich zbadania stanowiłoby bowiem pogwałcenie zagwarantowanego jednostce w Konstytucji RP prawa do sądu i pozbawiłoby ją możliwości obrony jej praw. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej w oparciu o art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.