IV SA/Po 474/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym dniu 23 listopada 2023 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również jako Kolegium, organ odwoławczy) decyzją z 12 czerwca 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 – dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku J. N. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem przez Wójta Gminy P. ostatecznej decyzji z 3 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz P. Sp. z o.o. lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z przyłączeniem energetycznym oraz urządzeniami nadawczymi na działkach o numerach ewid. [...] i [...] orzekło o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 marca 2022 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz P. Sp. z o.o. lokalizacji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z przyłączeniem energetycznym oraz urządzeniami nadawczymi na działkach o numerach ewid. [...] i [...]. Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Kolegium wskazało, że decyzja Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] jest ostateczna. Kolegium decyzją z 1 marca 2022 r. nr [...] wydaną na skutek odwołania J. S. utrzymało w mocy kwestionowaną decyzję organu pierwszej instancji. Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyła J. S., która została odrzucona postanowieniem sygn. akt IV SA/Po [...]. W piśmie z 28 marca 2022 r. J. N. zwróciła się do Wójta Gminy P. o wznowienie postępowania w tej sprawie. Wnioskodawczyni wskazała, że jest właścicielką działki położonej w sąsiedztwie działek objętych decyzją z 3 grudnia 2021 r. Wójt Gminy P. dnia 26 kwietnia 2022 r. wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił wznowienia postępowania. Powyższe postanowienie na skutek zażalenia złożonego przez J. N. - zostało przez Kolegium uchylone w całości. W uzasadnieniu Kolegium zwróciło uwagę, że postanowienie o odmowie wznowienia zostało wydane przez organ rzeczowo niewłaściwy. Jednocześnie poinformowano Stronę, że Kolegium rozpozna wniosek o wznowienie. Rozpoznając wniosek o wznowienie Kolegium postanowieniem z 12 sierpnia 2022 r. nr [...] odmówiło wznowienia postępowania na skutek wniosku J. N., uznając iż wniosek ten wpłynął z uchyleniem terminu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy SKO w L. postanowieniem z 26 września 2022 r. utrzymało w mocy ww. postanowienie własne ([...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyniku skargi J. N. prawomocnym wyrokiem z 15 grudnia 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 736/22 uchylił zaskarżone postanowienia SKO w L. z 26 września 2022 r. i 12 sierpnia 2022 r., uznając, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez J. N. w przepisanym terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 4 maja 2023 r. nr [...] wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz P. Sp. z o.o. lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z przyłączem energetycznym oraz urządzeniami nadawczymi na działkach o numerach ewid. [...] i [...]. Kolegium wskazało, że we wniosku o wznowienie postępowania J. N.. wskazała, iż bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego oraz że należąca do niej nieruchomość położona jest w sąsiedztwie działek, na których planowana jest inwestycja, a zatem jej nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej ww. decyzją. Kolegium wskazało, że w uwagi na to, iż wnioskodawczyni jako przyczynę wznowienia postępowania wskazała, iż bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z 3 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia inwestycji celu publicznego, należało ustalić czy wnioskodawczyni przysługuje przymiot strony tj. posiada interes prawny. Pojęcie interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa strony w postępowaniu, należy ustalić według norm prawa materialnego. Natomiast mieć interes prawny oznacza tyle, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu w związku z zamiarem zaspokojenia jakieś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Kolegium zaznaczyło, że przepisy u.p.z.p. nie przewidują szczególnych zasad ustalania kręgu stron na gruncie postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Tym samym zastosowanie znajduje zasada ogólna wyrażona w art. 28 k.p.a., a w sprawach lokalizacji inwestycji celu publicznego o interesie prawnym osób ubiegających się o przystąpienie do postępowania decyduje zasięg oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości. Wskazane pojęcia są pojęciami niedookreślonymi i wymagającymi analizy wielu aspektów celem ustalenia, czy rzeczywiście w konkretnej sytuacji zaistniały. Kolegium uznało, iż J. N. wnioskująca o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] nie legitymuje się interesem prawnym w sprawie. Kolegium wskazało, że z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że działka, której właścicielką jest wnioskodawczyni (nr [...] obręb C.) nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, bowiem znajduje się w odległości powyżej 100 metrów od planowanej inwestycji. Przedsięwzięcie to nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń, które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa. Na działce, której właścicielką jest wnioskodawczyni, w wyniku realizacji lub funkcjonowania przedsięwzięcia nie zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska. Wobec powyższego w ocenie Kolegium J. N. nie legitymuje się tytułem własności do nieruchomości, znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, a zatem nie posiada interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy. Nadto, badając interes prawny w sprawie, Kolegium zwróciło uwagę, że decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego określa jedynie, czy dana inwestycja jest w danym miejscu możliwa i jeśli tak - jakie warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy są dopuszczalne. Z faktu jej wydania nie można wyprowadzać istnienia ograniczeń w sposobie zagospodarowania nieruchomości sąsiednich. Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie rodzi także praw do terenu oraz nie narusza prawa własności ani uprawnień osób trzecich. Samo wydanie decyzji nie tworzy zatem zmiany w sferze praw rzeczowych, dotyczy to również podmiotów znajdujących się w kręgu oddziaływań inwestycji. Na tym etapie ochrona interesów osób trzecich jest ograniczona i nie obejmuje badania inwestycji w zakresie poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Wpływ inwestycji na nieruchomości sąsiednie i jej zgodności z wymogami techniczno- budowlanymi oraz z zasadami wiedzy technicznej, nie mieszczą się w granicach postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ rozstrzygający w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może wkraczać w kompetencje innych organów w tym organu administracyjno-budowlanego, który ocenia czy przedmiotowy obiekt spełnia warunki określone prawem budowlanymi w przepisach wykonawczych. Kolegium wskazało, iż stroną postępowania w przedmiocie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego jest właściciel lub wieczysty użytkownik nieruchomości, której dotyczy postępowanie. Za stronę postępowania zwykle uznaje się też właścicieli lub wieczystych użytkowników działek bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością, której dotyczy postępowanie, jednakże w przypadku takich nieruchomości, a tym bardziej nieruchomości położonych dalej - ich właściciele, wieczyści użytkownicy mogą być jego stroną po wykazaniu w konkretnej sprawie i w konkretnych okolicznościach tej sprawy przesłanek z art. 28 k.p.a., a więc wpływu wyniku tego postępowania na własny interes prawny lub obowiązek. W każdym postępowaniu należy oddzielnie badać interes prawny, opierając się na odpowiednich przepisach - co do zasady prawa materialnego - z których może być wywiedziony prawnie chroniony interes podmiotu wnoszącego podanie. Należy również pamiętać o tym, że czym innym jest realizowanie praw strony w ramach postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, a więc na wstępnym etapie procesu inwestycyjnego, a czym innym jest kwestia prawidłowej realizacji inwestycji. Prognozowanie ewentualnych późniejszych skutków wadliwie zrealizowanej inwestycji nie uzasadnia przyznania, na wcześniejszym etapie procesu inwestycyjnego, przymiotu strony tego postępowania. W ocenie Kolegium nie zaszła zatem w niniejszej sprawie przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. J. N., kwestionując powyższą decyzję Kolegium, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę, domagając się uchylenia przedmiotowej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierzetelne i niedokładne zbadanie stanu faktycznego sprawy, a przede wszystkim, poczynienie błędnych ustaleń w zakresie, w jakim uznano, iż nie legitymuje się interesem prawnym w sprawie; 2) art. 7, art. 77 § 1 i 2, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie jakichkolwiek kroków mających na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w świetle zarzutów zawartych we wniosku oraz stanowiska, mimo że organ był do tego zobowiązany, a także braku odniesienia się do powołanych okoliczności, podczas gdy okoliczności te mają istotny wpływ na ustalenie naruszenia interesu prawnego; 3) art. 8 k.p.a. poprzez niedokonanie wyjaśnienia okoliczności sprawy, w szczególności w zakresie powoływanych twierdzeń oraz nieuwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, co skutkowało naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa; 4) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i orzeczenie o odmowie uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 marca 2022 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia 3 grudnia 2021 r. nr [...], w sytuacji gdy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego zachodziły podstawy do jej uchylenia. Skarżąca w uzasadnieniu skargi zaznaczyła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przytacza żadnych przepisów, które mówiłyby o możliwych ograniczeniach przedsięwzięcia oraz nie odwołuje się do żadnych sprawdzalnych norm dotyczących standardów jakości środowiska. Argumentację organu należy więc uznać za chybioną, ponieważ nie daje możliwości do polemiki. Skarżąca podniosła również, że w sprawie kluczowe znaczenie ma fakt, że dokonywanie jakichkolwiek inwestycji na działkach sąsiadujących dotyczy również jej interesu. Skarżąca zaznaczyła, że mieszka w bliskim sąsiedztwie planowanej inwestycji, a więc będzie bezpośrednio odczuwała konsekwencje planowanej inwestycji. Skarżąca jest również przekonana, że wartość nieruchomości znacząco obniży się po zrealizowaniu inwestycji i już ten argument świadczy o fakcie, że jest stroną postępowania i ma interes prawny, aby w nim występować. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z wnioskiem Skarżącej, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2023r. poz. 1634 - dalej p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym stosowanie do art. 120 p.p.s.a. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2022r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej, tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 marca 2022 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz P. Sp. z o.o. lokalizacji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z przyłączeniem energetycznym oraz urządzeniami nadawczymi na działkach o numerach ewid. [...] i [...]. W pierwszym kolejności wyjaśnić trzeba, że wznowienie postępowania administracyjnego jest obok postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji i postępowania o uchylenie lub zmianę decyzji (art. 154 i 155 k.p.a.), jednym z trybów nadzwyczajnych weryfikacji decyzji ostatecznych, unormowanym w przepisach art. 145 k.p.a. – 152 k.p.a. Tryby te są niekonkurencyjne, co oznacza, że nie mogą być stosowane zamiennie, a do ich uruchomienia konieczne jest spełnienie ściśle określonych przez ustawodawcę przesłanek. Przesłanki wznowienia postępowania nie mogą stanowić podstawy stwierdzenia nieważności decyzji i odwrotnie przesłanki stwierdzenia nieważności nie mogą stanowić podstaw wznowienia postępowania. Celem rozważanego postępowania jest ocena decyzji ostatecznej wydanej w toku zwykłego postępowania administracyjnego z punktu widzenia wad kwalifikowanych zdefiniowanych w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a., art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. W myśl art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., na którą to przesłankę powołała się w rozpatrywanej sprawie skarżąca w podaniu o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony (art. 147 k.p.a.). Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). Natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4 k.p.a.). Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 150 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: pkt 1 - odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo pkt 2 - uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art. 151 § 1 k.p.a.). Wobec powyższego stwierdzić należy, że postępowanie wznowieniowe ma charakter dwuetapowy. Mianowicie, w ramach pierwszego etapu, tzw. wstępnego, właściwy organ administracji publicznej zobligowany jest ustalić, czy spełnione są łącznie przesłanki dopuszczalności wznowienia, a więc czy spełnione są przesłanki podmiotowe, przedmiotowe oraz, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, o którym stanowi art. 148 k.p.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 15 grudnia 2022r. sygn. akt IV SA/Po 736/22 po rozpoznaniu skargi J. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 26 września 2022 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kolegium z 12 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż wbrew stanowisku Kolegium wniosek o wznowienie postępowania złożony przez skarżącą uznać należy za złożony z zachowaniem terminu do jego złożenia. Kolegium będąc na mocy art. 153 p.p.s.a. związane wyrokiem Sądu, postanowieniem z 4 maja 2023 r. nr [...] wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz P. Sp. z o.o. lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z przyłączem energetycznym oraz urządzeniami nadawczymi na działkach o numerach ewid. [...] i [...]. Wydanie powyższego postanowienia otworzyło w sprawie drugi etap postępowania wznowieniowego, określany mianem postępowania rozpoznawczego, w trakcie którego organ bada, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy. W sytuacji, gdy kwestia ustalenia statusu podmiotu ubiegającego się o wznowienie jako strony postępowania zakończonego ostateczną decyzją stanowi jednocześnie przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), a z taką mamy do czynienia na gruncie rozpatrywanej sprawy, jej zbadanie następuje po wszczęciu postępowania wznowieniowego. Jeżeli po wznowieniu postępowania w oparciu o omawianą podstawę i przeprowadzeniu w tym zakresie stosownego postępowania wyjaśniającego organ stwierdzi, że wnioskodawcy jednak nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną, wówczas powinien wydać decyzję w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wznowienie postępowania oparty został na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i dotyczył decyzji Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz P. Sp. z o.o. lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z przyłączeniem energetycznym oraz urządzeniami nadawczymi na działkach o numerach ewid. [...] i [...] utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 marca 2022 r. nr [...] Odmowę uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 marca 2022 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy P. z 3 grudnia 2021 r. nr [...] Kolegium uzasadniło brakiem przymiotu strony u składającej wniosek na podstawie art. 28 k.p.a., gdyż skarżąca jako właścicielka nieruchomości nr [...] obręb C. nie legitymuje się tytułem własności do nieruchomości znajdującej się obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, a zatem nie posiada interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że istotą interesu prawnego, o jakim mowa w art. 28 k.p.a., jest ustalenie związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawną a sytuacją konkretnego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy więc to samo, co ustalić przepis prawa materialnego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu – strony postępowania. Przy ocenie, czy dana osoba jest stroną postępowania nie ma znaczenia, czy interes prawny tej osoby został naruszony, a jedynie to, czy interes taki jej przysługuje (por. wyrok NSA z 09 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 46/13, dostępny w bazie CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na tle cytowanych przepisów w orzecznictwie sądowym zasadnie wskazuje się, że stronami w postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego są: inwestor (który nie musi mieć tytułu prawnego do nieruchomości, której dotyczy jego wniosek) oraz właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych inwestycją. Stronami tego postępowania mogą być również właściciele i użytkownicy wieczyści działek sąsiednich oraz, w zależności od okoliczności, właściciele i użytkownicy wieczyści działek nie sąsiadujących bezpośrednio z terenem planowanej inwestycji. O interesie prawnym tych ostatnich przesądza jednak, co do zasady, zasięg oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości (por. wyroki WSA w Warszawie z 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2802/16; WSA w Poznaniu z 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Po 842/16 – CBOSA). Zdaniem Sądu dla oceny legitymacji procesowej strony w postępowaniu administracyjnym istotne jest, aby owe uciążliwe immisje (ich poziom) były określone normami prawnymi, gdyż oddziaływanie musi być sprawdzalne. Tylko wówczas możliwe jest obiektywne ustalenie kręgu stron postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Z tych też względów nie można uznać, że na tle art. 28 k.p.a. w zw. z art. 144 k.c. źródłem interesu prawnego może być jakiekolwiek oddziaływanie projektowanej inwestycji, także niemające charakteru "ponadprzeciętnego". Już z treści art. 144 k.c. wynika expressis verbis, iż prawnie relewantne odziaływanie musi przekraczać określoną "miarę" (cyt.: "przeciętną, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych"). Organy administracji z pewnością nie są powołane do ustalania takiej miary w konkretnym przypadku, gdyż spory na tym tle mają charakter cywilny, do których rozstrzygania powołane są sądy powszechne. Organy administracji publicznej nie mają kompetencji do samodzielnego rozstrzygania spraw o charakterze cywilnym, zastrzeżonych do właściwości sądów powszechnych (por. m.in. wyroki NSA: z 10 maja 2006 r., I OSK 755/05; z 16 marca 2011 r., II FSK 1981/09; z 16 marca 2011 r., II FSK 1995/09; z 16 marca 2011 r., II FSK 1996/09; z 1 sierpnia 2013 r., I FSK 864/13; z 9 grudnia 2014 r., II OSK 1226/13; z 25 kwietnia 2017 r., I OSK 1909/15; z 13 grudnia 2017 r., I OSK 389/16 – dostępne w CBOSA). Z tych względów w postępowaniu administracyjnym niezbędne jest, co do zasady, odwoływanie się do bardziej zobiektywizowanych "miar" poszczególnych rodzajów "uciążliwości", wynikających zwłaszcza z ustanowionych norm lub standardów (II SA/Po 26/22 - Wyrok WSA w Poznaniu z 10 maja 2022 r. dost. baza CBOSA). Wobec powyższego ustalenie kręgu osób, które mają interes prawny w sprawie o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej wiąże się z koniecznością wyznaczenia obszaru oddziaływania obiektu. W niniejszej sprawie Inwestor do wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dołączył kwalifikację przedsięwzięcia wykonaną zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). Z analizy tej wynika, że dla planowanej inwestycji nie jest wymagane sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko, ponieważ odległość pionowa pomiędzy osiami głównymi wiązek promieniowania a miejscami dostępnymi dla ludzi, dla wszystkich rozpatrywanych oddzielnie pojedynczych anten sektorowych wynosi co najmniej 38 m. W odległości do 70 m wzdłuż osi głównych wiązek promieniowania anten na wysokości do 2 metrów pod wektorem nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Z przedstawionej przez Inwestora analizy wynika więc, że obszar oddziaływania inwestycji nie będzie wkraczał na działki bezpośrednio przylegające do działek o numerach ewid. [...] i [...]. Tym bardziej więc działka skarżącej ([...] obręb C.) położona w odległości powyżej 100 m nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu ze względu na jej usytuowanie w stosunku do działki inwestycyjnej. Z tego powodu Samorządowe Kolegium Odwoławcze było uprawnione do przyjęcia, że planowana inwestycja nie będzie oddziaływać na działkę skarżącej gdyż jej nieruchomość nie znajduje się w zasięgu negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji. W ocenie Sądu chybione jest również stanowisko skargi, że kwestionowane decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. Kolegium działało z poszanowaniem zasad prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz z poszanowaniem ciężaru procesowego dotyczącego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), gdy przyjmowało prezentowane w decyzji stanowisko, że nieruchomość skarżącej nie znajduje się w zasięgu negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji. Brak jest również podstaw do formułowania oceny, że przyjęte ustalenia faktyczne zostały dokonane z naruszeniem art. 80 k.p.a., a uzasadnienie decyzji nie spełnia wymagań z art. 107 §3 k.p.a. Ponadto Sąd, działając na podstawie art. 134 p.p.s.a., nie stwierdził również naruszenia innych, niż zarzucane w skardze, przepisów postępowania i prawa materialnego, które mogłyby skutkować koniecznością wyeliminowania zaskarżonych postanowień z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w całości.