I SA/Kr 936/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. na orzeczenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniem referendarza sądowego z 17 października 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu (postanowienia) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw z z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący w zakreślonym terminie przesłał do Sądu pismo z 24.11.2023 r. stanowiące powtórzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej zwanej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a). Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Spełnienie wskazanego wyżej wymogu musi nastąpić poprzez wskazanie przez skarżącego jednoznacznych danych umożliwiających Sądowi niewątpliwą identyfikację zaskarżonego aktu. Zakwalifikowanie skargi przez organ jako skargi na dany akt, jest wyłącznie przypuszczalne, zatem konieczna jest w tym zakresie wypowiedź strony, jasna i zrozumiała celem zidentyfikowania przedmiotu zaskarżenia. Tymczasem w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, strona przesłała prawie identyczne pismo jak skarga, nie oznaczając w żaden sposób zaskarżonego aktu. Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia wskazanych braków (opisanych na wstępie) i pomimo pouczenia o skutkach niewykonania czynności w terminie, nie zastosowała się do wezwania. W związku z powyższym należało skargę odrzucić, o czym Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.