IV SAB/Wr 1001/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1 października 2024 r. A. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu w następstwie udzielonemu skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 6 listopada 2024 r., skarżący, przy piśmie Sądu z dnia 20 listopada 2024 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie została, po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 22 listopada oraz 2 grudnia 2024 r. - zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis pisma wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 22 listopada 2024 r., drugie zaś – 2 grudnia 2024 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 6 grudnia 2024 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwania Sądu. W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 13 grudnia 2024 r. skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wystąpienie tej okoliczności obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. .