I FZ 248/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1085/18 odrzucające skargę kasacyjną K. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1085/18 w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 października 2018 r., nr 2201-IER.7010.55.2018 w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zaległości podatkowej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zażaleniem postanowieniem z 26 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1085/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, powołując się na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił - z powodu nieuiszczenia wpisu w terminie - skargę kasacyjną K. M. od wyroku tego Sądu z 26 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1085/18. W powyższym orzeczeniu Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł również o zwrocie na rzecz Skarżącego uiszczonego przez niego w dniu 31 lipca 2019 r. wpisu od skargi kasacyjnej. W zażaleniu Skarżący, działając za pośrednictwem pełnomocnika - doradcy podatkowego - zaskarżył w całości powyższe postanowienie WSA w Gdańsku. W wywiedzionym środku zaskarżenia wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił przy tym zaskarżonemu rozstrzygnięciu, mające istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 220 § 3 P.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym i przedwczesnym odrzuceniu skargi kasacyjnej, gdyż Skarżący uiścił wpis w terminie; - art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym i przedwczesnym zwrocie Skarżącemu kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku z 5 lipca 2019 r., wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie z 5 lipca 2019 r. doręczone zostało skutecznie pełnomocnikowi Strony 23 lipca 2019 r. (ZPO – k. 50 akt sądowych). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a., rozpoczął bieg 24 lipca 2019 r. i upłynął 30 lipca 2019 r.. Tymczasem Skarżący wpis sądowy od skargi kasacyjnej uiścił w dniu 31 lipca 2019 r., a zatem 1 dzień po terminie. W tak przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie NSA, Sąd pierwszej instancji prawidłowo, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a,. odrzucił skargę kasacyjną Skarżącego od wyroku tego Sądu z 26 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1085/18 z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu. Strona bowiem, której nie przyznano prawa pomocy w zakresie obejmującym choćby częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, mimo stosownego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, nie opłaciła tej skargi w terminie. Prawidłową konsekwencją odrzucenia skargi kasacyjnej było również zwrócenie Stronie wpisu od tej skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również nieprawidłowości w wysokości wpisu ani w sposobie doręczenia pełnomocnikowi Strony wezwania do uiszczenia wpisu z 5 lipca 2019 r. Powodów do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie dostarczył również autor zażalenia, który ograniczył się jedynie do prostego zanegowania konstatacji Sądu pierwszej instancji, odnośnie uiszczenia przez Stronę wpisu po terminie. Ponadto należy podkreślić, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 23 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 486/10; CBOSA), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., sygn. akt SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m. in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i nast.). Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.