I OZ 1127/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. O., H. W., I. G., D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1149/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2007 r. [...] w sprawie ze skargi J. O., H. W., I. G., D. D., E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2009 r., [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1149/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek J. O., H. W., I. G., D. D. i E. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2007 r., w sprawie z ich skargi na decyzję SKO w Warszawie z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i dotyczy wszystkich aktów wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy. Ponieważ wniosek dotyczy właśnie takiego aktu tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2007 r. wydanej w postępowaniu, którego wznowienia odmówiono zaskarżoną do Sądu ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] maja 2009 r. zatem istnieje możliwość jego wstrzymania, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki. Podniesiono, iż skarżące we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zawartym w skardze wskazały, iż została ona wydana bez umożliwienia im jako najemcom lokali przy ul. [...] ustosunkowanie się do zebranego przez organ materiału i składania wniosków. Wobec powyższego, zdaniem Wojewódzkiego Sądu, skarżące nie wykazały jakiego rodzaju i w jakim wymiarze szkodę poniosą i na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Zaś przywołane naruszenia przepisów postępowania administracyjnego jakich miał dopuścić się organ w toku wydawania decyzji, bez uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie mogą stanowić podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej, bowiem Sąd nie bada legalności takiego aktu tylko czy jego wykonanie spowoduje wystąpienie zagrożenia wyrządzenia szkody i trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących. Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie, w którym podniesiono, iż z uzasadnienia skargi wynikają nieodwracalne skutki prawne jakie przyniesie wykonanie zaskarżonej decyzji - skutki cywilnoprawne i dotyczą "prawa dachu nad głową", zaś bezpośredni wpływ na prawa skarżących jako strony wynika z faktu, że: utracą możliwość korzystania ze stawek czynszu określanych uchwałą Rady Gminy oraz stracą uprawnienia do nabycia zajmowanych lokali z bonifikatą. Również brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować uzyskanie tytułu prawnego do nieruchomości przez osoby – rzekomych następców prawnych, których prawo do nieruchomości jest badane w toku postępowania karnego. Zaś późniejsze cofnięcie wykonania tej decyzji może się okazać szczególnie utrudnione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności, jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przed Sądem aktu lub czynności. Objęcie strony tzw. ochroną tymczasową nie jest ani działaniem podejmowanym z urzędu ani działaniem obligatoryjnym Sądu. Uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej jest uzależnione od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony. Aby zatem możliwe było zastosowanie tej instytucji prawnej, w pierwszej kolejności strona jest zobowiązana wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie, który jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczy rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż skarżące w żaden sposób nie wykazały, że skutki takie mogą wystąpić, bowiem wniosek zawarty w skardze nie zawiera jakichkolwiek twierdzeń o faktach łączących się z potencjalnymi skutkami "wykonania" przedmiotowej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny nie odnalazł w treści tej skargi, aby skarżące zawarły w niej krótkie i rzeczowe uzasadnienie swojego wniosku w skardze. Skarżące podniosły jedynie, że wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem została ona wydana bez umożliwienia im jako najemcom nieruchomości warszawskiej ustosunkowanie się do zebranego przez organ materiału i składania wniosków dowodowych. Również podniesione okoliczności, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje skutki cywilnoprawne przez utratę możliwość korzystania ze stawek czynszu określanych uchwałą Rady Gminy oraz uprawnienia do nabycia zajmowanych lokali z bonifikatą jak i stwierdzenie, że skarżące spotkały się już z wysokimi podwyżkami czynszu najmu oraz zapowiedziami rozwiązania tych umów są zbyt ogólnikowe i nie pozwalają na dokonanie pełnej analizy skutków jakie może pociągnąć za sobą wykonanie przedmiotowego aktu. Trzeba bowiem zaznaczyć, że przesłanka z art. 61 § 3 P.p.s.a. dotycząca spowodowania trudnych do odwrócenia skutków odnosi się zarówno do szkody majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego Zatem nie można zgodzić się z tym, iż przedmiotowa decyzja w razie jej wykonania wywoła nieodwracalne skutki prawne. Ponadto na uwzględnienie nie zasługuje argument, iż brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować uzyskanie tytułu prawnego do nieruchomości przez osoby – rzekomych następców prawnych, których wejście w prawa do nieruchomości już teraz jest badane w toku postępowania karnego. Naczelny Sąd Administracyjny podziela więc stanowisko Sądu I instancji, że w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto zasadnie Wojewódzki Sąd wskazał, iż zadaniem Sądu na tym etapie nie jest ocena legalności decyzji, która być może przy rozpoznawaniu skargi zostanie uchylona. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.