II SA/Wa 1022/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. (data wpływu do organu 27 lutego 2009 r.) stowarzyszenie K. wniosło skargę na "bezczynność oraz odmowę udzielenia informacji publicznej" przez Komendanta Głównego Policji. W wykonaniu zarządzeń Sądu z dnia [...] marca 2009 r. oraz z dnia [...] czerwca 2009 r. wzywających do sprecyzowania skargi, strona skarżąca wskazała, iż przedmiotem skargi z dnia [...] lutego 2009 r. jest: 1. pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. znak: [...] oraz pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] ("w zakresie odmowy udzielenia informacji o posiadaniu tzw. uprawnień SEP-owskich przez funkcjonariuszy i pracowników Policji zajmujących się badaniami komputerowymi w laboratoriach kryminalistycznych"); 2. pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] ("w zakresie odmowy udzielenia informacji o posiadaniu tzw. uprawnień SEP-owskich przez funkcjonariuszy i pracowników Policji zajmujących się rozbrajaniem ładunków wybuchowych"); 3. decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] ("w zakresie odmowy udzielenia informacji o posiadaniu tzw. uprawnień SEP-owskich przez funkcjonariuszy i pracowników Policji zajmujących się eksploatacją (montażem, instalowaniem, konserwacją) urządzeń służących inwigilacji obywateli (śledzących, lokalizacyjnych, podsłuchowych, podglądowych i tym podobnych innych środków techniki operacyjnej"). W związku z powyższym Sąd wyłączył z akt sprawy skargi w zakresie wskazanym w w/w pkt 1-2 i pismami z dnia 6 lipca 2009 r. (sygn. II KO/Wa 254/09 i II KO/Wa 255/09) przekazał je do organu, celem udzielenia odpowiedzi na skargi. Przedmiotem niniejszej sprawy pozostała natomiast skarga na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona K. w dniu 6 marca 2009 r. (k-[...] akt administracyjnych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Stosownie natomiast do postanowień zawartych w art. 49 § 3 p.p.s.a. pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Z kolei art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazać należy, iż wniesienie skargi w terminie, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek (wymóg) prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 243). Innymi słowy jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie terminu określonego w cyt. art. 53 p.p.s.a. Jednocześnie skarga na decyzję administracyjną może być skutecznie wniesiona tylko po prawidłowym doręczeniu tej decyzji skarżącemu. Wówczas bowiem otwiera się dopiero trzydziestodniowy termin na jej wniesienie. W rozpoznawanej sprawie za datę wniesienia skargi z dnia [...] lutego 2009 r., sprecyzowanej pismami K. z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz z dnia [...] czerwca 2009 r. uznać należy dzień 27 lutego 2009 r. Wskazać bowiem należy, że strona skarżąca, na wezwania Sądu w terminach, w nich zakreślonych, skargę sprecyzowała, a zatem za datę jej wniesienia przyjmuje się datę pierwotną pisma, następnie sprecyzowanego (art. 49 § 3 p.p.s.a). W związku z powyższym, z zestawienia daty wniesienia rozpoznawanej skargi (27 lutego 2009 r.) z datą doręczenia K. zaskarżonej decyzji (6 marca 2009 r.) wynika, że skargę w niniejszej sprawie uznać należy za przedwczesną. Wniesienie jej przed otrzymaniem decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. spowodowało, że nie rozpoczął biegu trzydziestodniowy termin na jej zaskarżenie do Sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.