I SA/Ol 383/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K., A. K., M. K., Ł. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. K., A. K., M. K., Ł. K. następców prawnych J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W skardze z dnia 2008.08.14 na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. skarżący reprezentowani przez pełnomocnika J.G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pełnomocnik stwierdził, że w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, które to uchybienia winny być podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym stwierdził, że nie zasadne byłoby narażenie skarżących na ewentualne postępowanie egzekucyjne jeszcze przed rozpatrzeniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwana dalej w skrócie p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Zdaniem Sądu przytoczone wyżej argumenty stron są niewystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonej. Subiektywne przekonanie skarżących, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, samo w sobie nie stanowi podstawy do wstrzymania jej wykonania. Skarżący nie wykazali, iż ewentualna prowadzona egzekucja z ich majątku może spowodować niebezpieczeństwo powstania u nich znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji.