Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Wr 1117/10

Административные суды2010-11-08
Номер дела
I SA/Wr 1117/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2010-11-08
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Tomasz Świetlikowski

Резолютивная часть

Zasądzono zwrot nadpłaconego wpisu

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007 r. postanawia: zwrócić z urzędu stronie skarżącej nadpłacony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. Z. R. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wraz ze skargą skarżąca przedłożyła dowód uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 503 zł (słownie: pięćset trzy złote). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W związku z tym, że w rozpoznawanej sprawie wpis od skargi zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosił 403,00 zł, a skarżąca uiściła go w wysokości 503,00 zł, należało zwrócić różnicę dokonanej nadpłaty w wysokości 100,00 zł. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 225 w związku z art. 232 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.