II SA/Go 842/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego otrzymanych przez osobę uprawnioną oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 roku, którą to decyzją na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm.), art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t.j. Dz. U. z 2001r., nr 79, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 25, art. 27 ust. 1, ust. 1a, ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 859 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania K.J. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] czerwca 2015 roku w przedmiocie żądania zwrotu od dłużnika należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zgodnie z ugodą zawartą w sprawie o alimenty toczącej się przed Sądem Rejonowym w dnia [...] stycznia 2012 roku pod sygnaturą [...], K.J. był zobowiązany płacić na rzecz swoich córek K.J. i A.J. alimenty w wysokości po 500 złotych miesięcznie. Ciążył również na nim obowiązek płacenia alimentów na rzecz W.J.. Wobec nie wywiązywania się przez skarżącego z powyższego obowiązku alimentacyjnego Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym na podstawie wniosku egzekucyjnego wierzycieli wszczął przeciwko K.J. postępowanie egzekucyjne, obejmujące zarówno zalegle jak i bieżące alimenty, w tym w zakresie dotyczącym K.J. i A.J.. W związku ze stwierdzeniem przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego na wniosek K.J. i A.J., decyzją z dnia [...] czerwca 2014 roku (odnośnie K.J.) i decyzją z dnia [...] lipca 2014 roku (odnośnie A.J.) Burmistrz Miasta przyznał w/w prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresie od [...] czerwca 2014 roku do [...] września 2014 roku w wysokości po 500 złotych miesięcznie. O wydaniu powyższych decyzji K.J. został zawiadomiony pismami noszącymi datę [...] czerwca 2014 roku - odnośnie K.J. i [...] lipca 2014 roku - odnośnie A.J.. Od powyższych decyzji strony nie wniosły odwołania. Zgodnie z wnioskami K.J. i A.J., złożonymi w dniu 5 września 2014 roku, decyzjami noszącymi tą samą datę Burmistrz Miasta uchylił uprzednio wydane decyzje przyznające w/w uprawnionym prawo do otrzymywania świadczeń z funduszu alimentacyjnego z dniem [...] września 2014 roku. Za okres od [...] lipca do [...] sierpnia 2014 roku zarówno K.J. jak i A.J. wypłacono z funduszu alimentacyjnego po 1000 złotych.. Pismami noszącymi datę [...] października 2014 roku organ zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowań w przedmiocie nakazania zwrotu należności przekazanych A.J. i K.J. z funduszu alimentacyjnego (powyższe zawiadomienia doręczono K.J. w dniu 20 października 2014 roku). W zawiadomieniach tych wskazano m.in. wysokość kwot przekazanych z funduszu alimentacyjnego uprawnionym oraz pouczono o przysługującym skarżącemu uprawnieniu wynikającym z art. 10 k.p.a. W dniu [...] czerwca 2015 roku Burmistrz Miasta ., powołując się na art. 2 pkt 3, art. 25 i art. 27 ust. 1-3 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, wydał decyzję nakazującą K.J. zwrot należności w wysokości 1793,51 zł z odsetkami ustawowymi w wysokości 167,15 zł wypłaconych z funduszu alimentacyjnego K.J. i A.J.. W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy i powołując się na unormowania zawarte w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów organ wskazał, że zgodnie z art. 27 ust. 1 powołanej ustawy dłużnik alimentacyjny jest obowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z odsetkami ustawowymi. Z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że z funduszu alimentacyjnego na rzecz w/w uprawnionych wypłacono łącznie kwotę 2000 zł, która została pomniejszona o kwotę jaką wyegzekwował i przekazał na rzecz organu po potrąceniu kosztów postępowania egzekucyjnego komornik sądowy tj. 227,01 zł, a którą to kwotę rozliczono w następujący sposób – 206,49 zł na poczet należności głównej oraz 20,52 zł na poczet naliczonych odsetek ustawowych, które są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczenia uprawnionej osobie z funduszu alimentacyjnego do dnia spłaty. K.J. wniósł od doręczonej mu decyzji organu I instancji odwołanie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych w związku z art. 25, art. 27 ust. 1, ust. 1a, ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podniosło, że materialnoprawną podstawę do wydania decyzji nakazującej dłużnikowi zwrot należności wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz uprawnionych stanowi art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Zgodnie z powołanym przepisem dłużnik alimentacyjny, którym w niniejszej sprawie jest K.J., jest obowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzycielowi należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z odsetkami ustawowymi. Obowiązkiem organu jest jedynie ustalenie, czy w sprawie wydana została decyzja o przyznaniu świadczenia alimentacyjnego wierzycielowi, na rzecz którego dłużnik nie wykonał obowiązku alimentacyjnego i czy skończył się okres wypłaty alimentów z funduszu alimentacyjnego lub przedmiotowa decyzja została uchylona. Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że przesłanki te zostały spełnione. W aktach znajdują się bowiem ostateczne decyzje przyznające K.J. i A.J. świadczenie z funduszu alimentacyjnego oraz ostateczne decyzje w sprawie uchylenia prawa w/w osób do otrzymywania wskazanych świadczeń. Wysokość należnych świadczeń ustalono w oparciu o ugodę zawartą w sprawie o alimenty toczącej się przed Sądem Rejonowym w dniu [...] stycznia 2012 roku pod sygnaturą [...]. Wysokość alimentów na rzecz A.J. i K.J. w powyższej ugodzie sądowej ustalono na kwotę po 500 zł miesięcznie. W okresie od lipca do sierpnia 2014 roku na rzecz K.J. i A.J. przekazano z funduszu alimentacyjnego po 1000 złotych. Jednocześnie Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym przekazał na rzecz organu tytułem należności wyegzekwowanych od dłużnika łącznie kwotę 227,01 zł, którą to kwotę organ zaliczył na poczet należności głównej i odsetki ustawowe, pomniejszając o tę kwotę należność, jaką obowiązany jest zwrócić dłużnik alimentacyjny. Kolegium podkreśliło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że decyzja wydana w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów jest decyzją związaną i rozstrzyga jedynie o zwrocie wypłaconej osobie uprawnionej należności z funduszu alimentacyjnego. W niniejszej sprawie nie ma podstaw do badania sytuacji majątkowej dłużnika alimentacyjnego, czy też możliwości spłaty zadłużenia. Organ II instancji nie uznał również zasadności zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia obniżki alimentów będącej następstwem wydania wyroku przez Sąd Rejonowy w dniu [...] września 2014 roku, albowiem takiego tytułu wykonawczego nie złożono do akt sprawy. W złożonej skardze K.J. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że córki A.J. i K.J. nie występowały o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego i żadnych świadczeń z tego funduszu nie otrzymały. Zdaniem skarżącego nie było podstaw do przyznania powyższych świadczeń, albowiem komornik sądowy dokonuje na bieżąco potrąceń z należnego mu wynagrodzenia alimentów. W dniu [...] czerwca 2015 roku i [...] czerwca 2015 roku na konto Urzędu Miejskiego wpłynęła kwota 3500 zł, a z pisma tego urzędu wynika że wpłacono zaledwie 1500 zł. Skarżący podniósł, że z chwilą, gdy otrzymał zawiadomienie o wydaniu decyzji przyznającej córkom prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego zgłosił się do organu, jednak odmówiono mu okazania dokumentów zawartych aktach sprawy uzasadniając to faktem braku zgody wierzycieli do ich udostępnienia osobom trzecim. Podniesiono nadto, że organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy mimo, że w składanych pismach skarżący kwestionował okoliczności stanowiące podstawę wypłaty jego córkom świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wysokość jego zadłużenia z tytułu alimentów, w tym wobec funduszu alimentacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 roku skarżący złożył do akt sprawy odpis wyroku Sądu Rejonowego w sprawie o sygn. akt [...], zgodnie z którym obniżono alimenty należne K.J. i A.J. od K.J. z kwoty 500 zł do 200 zł miesięcznie, poczynając od dnia [...] września 2014 roku podobnie jak alimenty na rzecz trzeciego dziecka skarżącego tj. W.J.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."), w myśl którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości albo w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b); inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Rozpoznając skargę w świetle powołanych kryteriów należało uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą to decyzją utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta zobowiązującą skarżącego K.J. do zwrotu kwoty 1793,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 167,15 zł wypłaconej z funduszu alimentacyjnego uprawnionym wierzycielom K.J. i A.J.. Materialnoprawną podstawę wydanej decyzji stanowił przepis art. 27 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Zgodnie z treścią art. 27 ust. 1 wskazanej ustawy dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzycielowi należności w wysokości świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z odsetkami ustawowymi. Stosownie natomiast do treści art. 27 ust. 2 ustawą organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zatem, dopóki decyzja o przyznaniu świadczeń alimentacyjnych nie zostanie wzruszona i wyeliminowana z porządku prawnego w jednym z dostępnych trybów weryfikacji, bądź też wypłata świadczeń nie zostanie we właściwym postępowaniu oceniona jako wypłata nienależnego świadczenia, to organy administracji są związane decyzją przyznającą świadczenia alimentacyjne i na organie wierzyciela spoczywa obowiązek wydania decyzji o zwrocie przez dłużnika świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na podstawie tej decyzji. Stanowisko to jest utrwalone w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 16 kwietnia 2014 r., I OSK 525/13 i z 27 listopada 2013 r., I OSK 1679/13, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, oraz z 29 lipca 2011 r., I OSK 546/11, LEX nr 1082781 i z 11 stycznia 2013 r., I OSK 1200/12, LEX nr 1341428). Powyższe oznacza, jak zasadnie wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że decyzja wydawana w sprawie obciążenia dłużnika alimentacyjnego obowiązkiem zwrotu kwot świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego nie jest decyzją uznaniową. Decyzja ta jest związana z decyzją o przyznaniu świadczeń alimentacyjnych, będąc jej prawną konsekwencją. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 27 ustawy organ zobowiązany jest dokonać ustaleń, o jakich mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, tj. ustalić, czy została wydana decyzja ostateczna o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego i czy te świadczenia zostały wypłacone. W razie poczynienia w tym zakresie pozytywnych ustaleń ma obowiązek wydać decyzję nakazującą zwrot przez dłużnika alimentacyjnego wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej należności. W świetle tych przepisów bezspornym jest przy tym, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji administracyjnej w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego, organ obowiązany jest do ustalenia wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych podmiotom uprawnionym, a także ustalenia wysokości sum wyegzekwowanych w toku egzekucji komorniczej tytułem wykonania zobowiązania alimentacyjnego od dłużnika alimentacyjnego i przekazanych organowi na poczet wypłaconych uprzednio świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W tym postępowaniu nie podlega ocenie zasadność decyzji ustalającej prawo wierzyciela alimentacyjnego do otrzymania świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, zostały wydane ostateczne decyzje przyznające córkom skarżącego K.J. i A.J. uprawnienie do otrzymywania świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości po 500 zł miesięcznie każdej w okresie od [...] czerwca 2014 roku do [...] września 2014 roku oraz, że przez okres dwóch miesięcy każdej z wyżej wymienionych wypłacono łącznie po 1000 złotych. Następnie zostały wydane decyzję uchylające decyzję o przyznaniu uprawnienia do otrzymywania świadczeń z funduszu alimentacyjnego z dniem [...] sierpnia 2014 roku. Z dołączonych do akt dokumentów nadto wynika, że komornik do dnia wydania decyzji zobowiązującej skarżącego do zwrotu wypłaconych na rzecz jego córek świadczeń z funduszu alimentacyjnego wyegzekwował i przekazał organowi wypłacającemu te świadczenia łącznie kwotę 227,01 zł, którą to kwotę organ uwzględnił ustalając zadłużenie skarżącego wobec funduszu alimentacyjnego, rozliczając dokonaną wpłatę na poczet należności głównej i odsetek ustawowych. Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym zarówno w odwołaniu jak i w skardze organowi wypłacającemu świadczenia z funduszu alimentacyjnego komornik sądowy nie przekazał innych kwot. Skarżący opiera swoje stanowisko w tej części na zawiadomieniach jakie otrzymuje od komornika sądowego prowadzącego przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne w których podawano wysokość jego zadłużenia nie tylko wobec funduszu alimentacyjnego, ale także wobec wierzycieli alimentacyjnych z tytułu zaległych alimentów. Fakt, iż komornik dokonał zajęcia jego wynagrodzenia i dokonuje potrąceń na rzecz zaległych alimentów nie oznacza, że potrącane kwoty w całości się przekazywane na poczet wierzytelności organu wypłacającego świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz uprawnionych K.J. i A.J. w okresie od [...] czerwca 2014 roku do [...] lipca 2014 roku. W niniejszym postępowaniu administracyjnym nie podlega badaniu zasadność wysokości zadłużenia skarżącego z tytułu zaległych alimentów jakie był zobowiązany uiszczać wobec K.J. i A.J. w okresie nie obejmującym w/w dwa miesiące oraz wobec W.J. do momenty wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego. W aktach administracyjnych znajduje się dokument noszący datę [...] czerwiec 2014 roku zawierający oświadczenie skarżącego, z którego wynika, że nie płaci alimentów na rzecz troje dzieci z uwagi na brak środków finansowych. Natomiast z zaświadczenia wystawionego przez komornika sądowego w przedmiocie bezskuteczności egzekucji noszącego datę [...] maja 2014 roku wynika, że zaległości skarżącego z tytułu zobowiązań alimentacyjnych wynoszą 17.808,65 zł. W przypadku kwestionowania rozliczeń dokonywanych przez komornika sądowego i ustaleń dotyczących jego zadłużenia wobec wierzycieli alimentacyjnych skarżący może skorzystać ze skargi na czynności komornika, którą rozpoznaje sąd powszechny, a nie sąd administracyjny rozpoznając skargę na decyzję wydaną w trybie art. 27 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący nie uwzględnienia przez organy administracji publicznej treści wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] września 2014 roku w sprawie [...]. Z treści tego wyroku wynika bowiem, że Sąd wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego skarżącego w stosunku do W.J. oraz wysokość alimentów należnych K.J. i A.J. na kwotę po 200 zł miesięcznie ustalił od [...] września 2014 roku, a więc okresu następującego już po okresie, za który wypłacono im świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że w okresie od czerwca 2014 roku do lipca 2014 roku osoby uprawnione do otrzymania świadczeń z funduszu alimentacyjnego otrzymały to świadczenie w wysokości nienależnej w rozumieniu art. 23 powołanej ustawy. W tym okresie skarżący był bowiem obowiązany do uiszczana alimentów na w/w osoby po 500 zł miesięcznie, zgodnie z wcześniej zawartą ugoda sądową w sprawie [...] w dniu [...] stycznia 2012 roku. Tylko w przypadku ustalenia, że osoby uprawnione do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie ich przyznania otrzymywały to świadczenie w wysokości nienależnej może stanowić o braku podstawy do przyjęcia, aby dłużnik alimentacyjny miał obowiązek zwrotu wypłacanych w tej części świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Jest oczywistym, że w przypadku przekazania przez komornika sądowego na rzecz organu właściwego wierzycielowi określonych kwot wyegzekwowanych od dłużnika na poczet spłaty zadłużenia wynikającego z decyzji z dnia [...] czerwca 2015 roku, organ jest obowiązany o powyższą kwotę pomniejszyć zadłużenie dłużnika. Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że podstawą przyjęcia, iż na zobowiązanie dłużnika alimentacyjnego – skarżącego ma wpływ oświadczenie złożone przez J.J. noszące datę [...] październik 2014 roku. Wskazać należy, że oświadczenie to zostało złożone po okresie, w którym K.J. i A.J. otrzymały świadczenie z funduszu alimentacyjnego. Nadto w/w wierzycielki były osobami już pełnoletnimi, tym samym J.J. nie była ich przedstawicielem ustawowym upoważnionym do składania w ich imieniu oświadczeń dotyczących ich uprawnień alimentacyjnych. Nadto oświadczenie to dotyczy okresu obejmującego lata 2007 – 2013, a więc poprzedzającego wypłacanie im świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że Burmistrz Miasta nie posiadał kompetencji do wydania decyzji zobowiązującej skarżącego do zwrotu wypłaconego wierzycielom świadczenia z funduszu alimentacyjnego (zarzut ten zgłoszono w odwołaniu od decyzji). Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów decyzję w tym przedmiocie wydaje organ właściwy wierzycielowi. Przepis art. 2 pkt 9 stanowi, że ilekroć jest mowa w ustawie o organie właściwym wierzyciela oznacza to wójta, burmistrza, prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej, czyli w niniejszej sprawie K.J. i A.J., które jak wynika z akt sprawy zamieszkują w [...]. Znajduje to potwierdzenie między innymi w złożonym przez w/w wniosku o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jaki i pism sporządzanych przez komornika sądowego, w których wskazuje się miejsce ich zamieszkania. Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego, nie podlegają ocenie zarzuty dotyczące uprzednio wydanych decyzji dotyczących ustalenia wierzycieli alimentacyjnych do otrzymania świadczeń z tego funduszu. Nie są one bowiem przedmiotem niniejszego postępowania. Stosownie do przepisów art. 7 i 77 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładanego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W niniejszej sprawie organy podjęły wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności do rozstrzygnięcia sprawy i te okoliczności ustaliły. Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczą nie tyle wysokości jego zobowiązania w stosunku do organu właściwego wierzycielom z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, ile negowania wysokości jego zobowiązań z tytułu alimentów za cały okres, za który był zobowiązany je płacić i dokonywanych przez komornika sądowego rozliczeń kwot wyegzekwowanych. Do rozstrzygania powyższych sporów właściwy jest sąd powszechny po uprzednim wniesieniu przez legitymowany podmiot czy to skargi na czynności komornika czy też np. powództwa o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego. W niniejszej sprawie administracyjnej, jak wyżej wskazano, organy ustaliły wszystkie istotne okoliczności do ustalenia zobowiązania skarżącego wobec organu wypłacającego osobom uprawnionym świadczenia z funduszu alimentacyjnego i w oparciu o tak poczynione ustalenia wydały decyzję znajdującą oparcie w art. 27 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Uznając, iż skarga z przyczyn wyżej wymienionych nie zasługuje na uwzględnienie, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.