II FSK 1368/09

SENTENCJA Dnia 9 września 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2009 roku sygn. akt I SA/Wr 199/09 o odrzuceniu skargi E. Z. w sprawie ze skargi K. Z., E. Z. i J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 grudnia 2008 roku nr [...] w przedmiocie: podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Wr 199/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę E. Z. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia 29 grudnia 2008 roku w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W motywach orzeczenia sąd wyjaśnił, że stosownie do art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Adresatem decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia w przedmiotowym postępowaniu są K. Z. i J. Z.. Zatem E. Z. nie jest stroną w niniejszej sprawie, gdyż zaskarżona decyzja nie dotyczy jej interesu prawnego, a wobec tego jej skarga podlega odrzuceniu w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone E. Z. oraz Dyrektorowi Izby Skarbowej w W., w dniu 6 kwietnia 2009 roku. W dniu 4 maja 2009 roku skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł pełnomocnik J. Z. domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. W petitum skargi pod adresem sądu I instancji sformułowany został zarzut naruszenia przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy tj: art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a., zaś w jej uzasadnieniu podniesiony został zarzut naruszenia przepisów art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i art. 220 § 3 p.p.s.a. przez ich niewłaściwe zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest zatem uprzednie doręczenie stronie z nią występującej odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Jest to przesłanka obiektywna wynikająca wprost z treści przepisu. Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 23 marca 2009 roku wraz z uzasadnieniem doręczone zostało jedynie E. Z. i Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. Uznać zatem należy, że w dniu, w którym wniesiona została skarga kasacyjna J. Z. trzydziestodniowy termin do jej wniesienia nie rozpoczął jeszcze swojego biegu, albowiem skarżone postanowienie nie zostało mu jeszcze w ogóle doręczone. Z przedmiotową skargą kasacyjną wystąpił profesjonalny pełnomocnik będący adwokatem reprezentującym w sprawie zarówno J. Z. jak i E. Z., jednakże działając tylko w imieniu J. Z., gdyż tylko jego imię i nazwisko zostało wskazane w treści skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.