II SAB/Wa 101/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Starosty N. w przedmiocie niewydania orzeczenia w sprawie zasiłku dla bezrobotnych postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE W dniu 12 czerwca 2008 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Starosty N., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie niewydania orzeczenia w sprawie zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] Starosta N. uznał go za osobę bezrobotną, ustalając jednocześnie, że prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje po 90 dniach od dnia od dnia rejestracji jako osoba bezrobotna. Skarżący podał, iż do chwili obecnej Starosta N. nie wydał decyzji o przyznaniu bądź odmowie przyznania zasiłku. W odpowiedzi na skargę Starosta N. wniósł o jej odrzucenie. W dniu 14 listopada 2008 r. (data nadania przesyłki) Starosta N., w wykonaniu wezwania Sądu, złożył do akt sprawy pismo wraz z informacją udzieloną przez [...] Urząd Wojewódzki [...], z której wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 37 kpa i nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi Z. L. jest bezczynność Starosty N. w przedmiocie niewydania orzeczenia w sprawie zasiłku dla bezrobotnych. Oznacza to, iż skarżącemu, wobec niewydania przez S. N. decyzji w ustawowym terminie, przysługiwało zażalenie do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro zatem Z. L. nie wniósł takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, a to z kolei powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.