II OZ 1300/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Po 1036/17 o odrzuceniu skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Po 1036/17 odrzucił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 października 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 maja 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, zaś Sąd postanowieniem z dnia 3 lipca 2018 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 3 lipca 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 października 2017 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 14 lipca 2018 r., upłynął zaś z dniem 20 lipca 2018 r. Ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej wynika, że do dnia 30 lipca 2018 r. skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. W tej sytuacji Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (obecnie: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.). Sąd dodał, że złożenie przez skarżącego zażalenia na zarządzenie określające wysokość należnego wpisu, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie mogło uchylić skutków jego prawomocności i tym samym nie miało wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. Podniósł, że nie istniały żadne podstawy do wydania postanowienia odrzucającego skargę spółki, ponieważ takie postępowanie zamyka jej drogę do udziału w postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne). W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi – czy to na podstawie przepisów ustawy, czy też na podstawie orzeczenia sądu. W związku z tym, że skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, że w celu nadania sprawie dalszego biegu po negatywnym rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy jedynym jego obowiązkiem było wykonanie prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, czego skarżący niewątpliwie nie uczynił w wyznaczonym terminie. Tym samym skarżący, nie uiszczając należnego wpisu sądowego, sam pozbawił się możliwości rozpoznania przez Sąd merytorycznie jego skargi. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.