II GZ 207/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 895/08 w zakresie odmowy zawieszenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 895/08 odmówił "A." Spółce z o.o. z siedzibą w W. zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w dniu [...] kwietnia 2008 r. Spółka złożyła skargę na wskazaną powyżej decyzję wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. We wniosku skarżąca podniosła, że w dniu [...] lutego 2008 r. Gmina L. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wskazując na przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jako podstawę prawną odmowy zawieszenia postępowania, Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodziła przesłanka do zawieszenia postępowania, a z treści tego przepisu wynika fakultatywność jego dokonania. Ponadto, wskazując na unormowania zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego – art. 7 p.p.s.a., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.) – Sąd podał, iż dla rozpoznania niniejszej sprawy nie było celowe oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego, gdyż analogicznemu wnioskowi O. O. P. T. D. odmówiono nadania dalszego biegu (postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt Tw 32/07). W zażaleniu na powyższe postanowienie "A." Spółka z o.o. w W. wniosła o jego uchylenie i przekazanie wniosku o zawieszenie postępowania do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazała, że prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie doznaje uszczerbku, gdy Sąd podejmuje zgodne z prawem działania, by móc dokonać prawidłowego w sprawie rozstrzygnięcia. Ponadto fakt, iż to strona skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, musi skutkować uznaniem za bezpodstawny zarzutu naruszenia wskazanego prawa, ponieważ w interesie strony leży uzyskanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Wnosząca zażalenie podkreśliła także, iż wskazany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek O. O. P. T. D. został odrzucony przez Trybunał Konstytucyjny z powodu braku legitymacji do wniesienia takiego wniosku, zaś takie wątpliwości w odniesieniu do Gminy L. i złożonego przez nią wniosku nie istnieją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią przepisu art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje stronie postępowania prawo do wniesienia zażalenia tylko na postanowienie, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Wobec faktu, iż możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie została przewidziana również w innych przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznać należy, że nie jest dopuszczalne wnoszenie zażalenia na wskazane postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że kwestia możliwości zaskarżenia postanowień dotyczących zawieszenia postępowania, wydawanych w toku postępowania administracyjnego, została odmiennie uregulowana na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 maja 2000 r., sygn. akt OPS 4/00 (opubl. w: ONSA 2000/4/137) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania", którym ustawodawca posłużył się w art. 101 § 3 k.p.a. chodzi o następujące rozstrzygnięcia: o zawieszeniu postępowania administracyjnego, o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Tego rodzaju zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania" nie zastosowano jednak w art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ustawodawca wskazał wprost w treści przepisu art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. na możliwość zaskarżenia zażaleniem tylko postanowienia, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Pozostałe przepisy tej ustawy – jak już zaznaczono – nie przewidują możliwości zaskarżenia innych rozstrzygnięć w obrębie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zażalenie na postanowienie z dnia 30 czerwca 2008 r. jest niedopuszczalne i z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. ----------------------- 2