II SA/Kr 299/22

SENTENCJA Kraków, dnia 12 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie ze skargi J. J. na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 20 grudnia 2021 r. nr SGG.683.8.1.2019.GS w przedmiocie zawiadomienia o sporządzeniu operatu szacunkowego postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2022 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjna J. J. w sprawie z jego skargi na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 20 grudnia 2021 r. nr SGG.683.8.1.2019.GS w przedmiocie zawiadomienia o sporządzeniu operatu szacunkowego. Odpis powyższego postanowienia wraz ze wszystkimi pouczeniami został doręczony skarżącemu w dniu 16 lipca 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-36 akt sądowych). Pismem z dnia 22 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie własnoręcznie sporządzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić, gdyż zostało sporządzone przez osobę nieuprawnioną. Zgodnie art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym stanowi art. 194 § 4 P.p.s.a. Z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy zażalenie (skargę kasacyjną) sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. zażalenie (skarga kasacyjna) może być sporządzone przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Rozpatrując złożone zażalenie należy wskazać, że w trakcie całego postępowania Sąd udzielał skarżącemu, zgodnie z art. 6 P.p.s.a., potrzebnych wskazówek, co do czynności procesowych oraz pouczał o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Również przesyłając odpis zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną Sąd pouczył stronę w piśmie przewodnim m.in. o tym, że na postanowienie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami również przez doradcę podatkowego. Sąd pouczył także, że do zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie zastosował się do niniejszego pouczenia i wniósł zażalenie, które podpisał osobiście. Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną we wskazanych przepisach jest brakiem nieusuwalnym skutkującym odrzucenie zażalenia (por. postanowienia NSA z 20 stycznia 2015 r., sygn. akt I FZ 506/14; z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12). Obowiązek sporządzenia zażalenia przez podmiot wymieniony w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z 17 października 2013 r., sygn. akt I OZ 902/13). Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności skarżący nie powoływał się ani w zażaleniu, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że zażalenie wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ono niedopuszczalne. Z tych wszystkich względów zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu.