II OZ 1246/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S., H. S., M. J., E. M., D. R., R. R., I. D., T. D. i J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 616/17 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi E. S., H. S., P. S., M. J., E. M., D. R., R. R., I. D., T. D. i J. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Warce z dnia 23 marca 2017 r. Nr XXXIV/204/17 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 616/17 odrzucił skargę kasacyjną E. S., H. S., M. J., E. M., D. R., R. R., I. D., T. D. i J. G. oraz nakazał zwrócić skarżącym - uiszczony wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. G.- S., pełnomocnik skarżących, zaskarżając je w całości. Orzeczeniu zarzucono naruszenie: 1) art. 178 p.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżących na skutek nieuzasadnionego przyjęcia przez Sąd, że skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnili braków formalnych, tj. nie złożyli wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, podczas gdy braki te zostały przez skarżących uzupełnione w terminie; 2) art. 177 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej bez uprzedniego prawidłowego wezwania skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu, pełnomocnik skarżących podkreśliła, że pismo z uzupełnieniem braków formalnych zostało przesłane w jednej kopercie z pismem procesowym w innej sprawie, a zagubienie obciąża Sąd, a nie pełnomocnika. Ze względu na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W niniejszej sprawie, Sąd I instancji zasadnie jako wyłączną przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej wskazał na nieuzupełnienie braku formalnego w postaci wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie, bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Należy bowiem wskazać, że wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna określono w art. 176 p.p.s.a., a wśród nich wymieniono w § 2 wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w powyższym przepisie, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). W niniejszym przypadku pełnomocnik skarżących została wezwana pismem z dnia 1 grudnia 2017 r. do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie stosownego wniosku, o którym mowa wyżej, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego środka odwoławczego. W sytuacji zatem, gdy skarżący powyższego wezwania nie wykonali w zakreślonym terminie, wniesioną przez nich skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a., co Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uczynił. Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do opinii Sądu pierwszej instancji, że nie potwierdzone zostało uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w zakreślonym przez Sąd terminie. Fakt złożenia przez pełnomocnika pisma z dnia 5 grudnia 2017 r. mającego stanowić odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej nie znalazł potwierdzenia. Na podstawie akt sprawy sądowej sygn. akt VIII SA/Wa 818/17 ustalono, iż przesyłka polecona, która wpłynęła do Sądu w dniu 11 grudnia 2017 r., zawierała jedynie pismo z dnia 5 grudnia 2017 r. (data nadania) stanowiące odpowiedź adwokata P. S. na wezwanie do uzupełnienia braków w tej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, aby przyjąć założenie, że doszło do zagubienia pisma przez pracownika Sądu. Obowiązkiem pełnomocnika skarżących, należycie dbającego o ich interesy, jest takie adresowanie przesyłek, aby ich skierowanie do konkretnie oznaczonej sprawy nie budziło wątpliwości. Dopiero wówczas można próbować stawiać tezę o zagubieniu pisma przez pracownika Sądu. W odniesieniu do drugiego zarzutu dotyczącego naruszenia art. 177 p.p.s.a., należy stwierdzić, że przepis ten, regulujący ogólnie rzecz ujmując termin do wniesienia skargi kasacyjnej, nie został naruszony. Natomiast jeżeli, jak wynika z treści zarzutu, skarżącym chodziło o naruszenie art. 177a p.p.s.a., to w oparciu o materiał zawarty w aktach sprawy należy stwierdzić, że brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości doręczeń skarżącym, reprezentowanym przez pełnomocnika, wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.