I SA/Kr 753/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej T. W.-M. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 753/13 w sprawie ze skargi T. W-M na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia : - skargę kasacyjną odrzucić - UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 753/13, oddalił skargę T. W.-M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 lutego 2010 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej – adwokat A.D. - wniosła o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i jego doręczenie wraz z odpisem orzeczenia. W tym samym dniu wniosła także o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, przedkładając jednocześnie skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wniosek o sporządzenia uzasadnienia wyroku, jako spóźniony, oddalił. Zażalenie na to postanowienie nie zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II FZ 250/14). Następnie postanowieniem z dnia 20 maja 2014 r. WSA w Krakowie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – jako niedopuszczalny – odrzucił. NSA postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1667/14, zażalenie skarżącej na to postanowienie oddalił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić, albowiem jest ona niedopuszczalna. Stosownie bowiem do przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści tego przepisu wynika więc jasno, że sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia stronie jest warunkiem koniecznym do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. W sytuacji zatem gdy brak jest podstaw do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku, termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpocznie się, a tym samym złożoną skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na zasadzie art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.